Κατηγορία: Εκδηλώσεις

3 Δεκ. 2016, ημερήσια εκδρομή – προσκύνημα

Από τα Φάρασα της Καππαδοκίας,  τον Ιούλιο του 1924, η πολυμελής οικογένεια του Πρόδρομου Εζνεπίδη,  με τον νεογέννητο και νεοφώτιστο γιο τους Αρσένιο, βαφτισμένο από τον μετέπειτα Άγιο Αρσένιο τον Καππαδόκη, παίρνει το δρόμο της προσφυγιάς. Από το λιμάνι της Μερσίνας,  στον Πειραιά, την Κέρκυρα, την Ηγουμενίτσα, με κατάληξη την Κόνιτσα.  Το μωρό αυτό μεγάλωσε στην Κόνιτσα με τα άλλα 8 αδέλφια του, πήγε σχολείο, υπηρέτησε στο στρατό ως ασυρματιστής και το 1949 πήγε για 1η φορά στο Άγιο Όρος.  Η 1η Μονή στην οποία κατευθύνθηκε ήταν του Αγ. Ιωάννου του Θεολόγου στις Καρυές. Ακολούθησαν η Μονή Εσφιγμένου, Μονή Φιλοθέου όπου πήρε και το όνομα Παϊσιος, το Όρος Σινά,  επιστροφή στο Άγιο Όρος και τη σκήτη Ιβήρων, Μονή Σταυρονικήτα, Σκήτη Τιμίου Προδρόμου, Μονή Κουτλουμουσίου στη σκήτη Παναγούδα, όπου δεχόταν και βοηθούσε πλήθος κόσμου και τελευταία του Μονή -και κατοικία- το ησυχαστήριο του Αγ. Ιωάννου  του Θεολόγου  στη Σουρωτή Θεσσαλονίκης, όπου ενταφιάστηκε.

Μετά  το προσκύνημα στον Τάφο του Αγίου Παϊσίου  και τη βόλτα στη Θεσσαλονίκη, επισκεπτόμαστε τη Σταυροπηγιακή Μονή της Αγίας Αναστασίας της Φαρμακολυτρίας  στα Βασιλικά Θεσσαλονίκης και θαυμάζουμε το κτιριακό συγκρότημα,  η ν.δ. πτέρυγα του οποίου αποτελεί μέρος των εγκαταστάσεων του 16ου αι.

 

 

 

 

 

 

Το τάλαντο καλεί τους 2-3 μοναχούς (300 είχε στην ακμή του κατά το τέλος του 16ου αι.) και τους επισκέπτες, για τον εσπερινό, τον οποίο παρακολουθούμε στο καθολικό της Μονής (απ’ την ανοικοδόμηση του 1830).  Είχαμε αναφερθεί πριν στο βίο της Αγίας (3ος αι. Ρώμη), το μαρτύριό της στη Θεσσαλονίκη στις 22 Δεκεμβρίου 303 μ.Χ.,  το προσωνύμιό της (με φάρμακα θεραπεύει σωματικές και κυρίως ψυχικές παθήσεις και λύνει τις φαρμακείες, δηλ. τα μάγια) και τους ναούς που έχουν κτισθεί προς τιμήν της, με μεγαλύτερο αυτόν του Χορόσκιοϊ στη Μαγνησία της Μ. Ασίας (1818) απ’ τον οποίο οι πρόσφυγες το 1922 μετέφεραν την εικόνα της Αγίας στη Ν. Ιωνία Αττικής, όπου έκτισαν νέο ναό.

 

 

 

 Την Κυριακή 13 Νοεμβρίου 2016, την αφιερώσαμε στην ελιά  -το ευλογημένο δέντρο που για μας τους Έλληνες είναι κάτι παραπάνω από ένα δέντρο ή ένας καρπός, είναι ιστορία, παράδοση, θρησκεία, πολιτισμός, ρίζες, ταυτότητα, ολυμπιακοί αγώνες, σύμβολο ειρήνης-   σε μια όμορφη εκδήλωση για παιδιά και μεγάλους, με ποιήματα (Κ. Παλαμά και Ι. Πολέμη), παραμύθια (μια γέρικη ελιά στη φάτνη του Χριστού), σχετικά βιντεάκια (αξίζει να δείτε το: the olive tree will always be here), πίνακες ζωγραφικής, τραγούδια.

 

 

 

 

 

 

 

 

Κάτω από μια ελιά κατέστρωναν τα σχέδιά τους ο Οδυσσέας με τον Τηλέμαχο.  Ομήρου Οδύσσεια: “Tότες καθίσαν στης ιερής ελιάς τη ρίζα οι δυο τους, να δουν πως θα ξεκάμουνε τους άτιμους μνηστήρες”.

 

 

Κάτω από μια ελιά, στο Όρος των Ελαιών προσευχήθηκε ο Χριστός λίγο πριν δεχτεί το φιλί της προδοσίας και κουβαλήσει το σταυρό του, φτιαγμένο από ξύλο ελιάς.   Κλαδί ελιάς στέλνει ο Θεός στο Νώε με το περιστέρι, σύμβολο γαλήνης και ειρήνης μεταξύ Θεού και ανθρώπων.

Κάτω από μια ελιά στον ιερό λόφο του Στράνη στη Ζάκυνθο, εμπνεύσθηκε και έγραψε ο Διονύσιος Σολωμός τον Ύμνο προς την Ελευθερία.

“Αν αποσυνδέσεις την Ελλάδα, θα δεις ότι αποτελείται από μια ελιά, ένα αμπέλι και ένα καράβι. Που σημαίνει ότι μ’ αυτά τα τρία μπορείς να την ξαναφτιάξεις”,   Οδυσσέας Ελύτης.

 

 

 

 

 

 

 

 

Ο ναός του Αγίου Δημητρίου, μεγαλοπρεπής τρίκλιτη βασιλική, ανοικοδομήθηκε το έτος 1902 στα χρόνια του μητροπολίτη Ξάνθης Ιωακείμ Σγουρού, σύμφωνα και με την ανάγλυφη επιγραφή του δυτικού τοίχου, στην είσοδο ψηλά, πάνω από το νάρθηκα. Παλαιότερος ναός στην ίδια θέση είχε καταρρεύσει κατά τους ισχυρούς σεισμούς του 1829 και ίσως ο μητροπολίτης Ευγένιος να ξεκίνησε τότε  εργασίες ανέγερσης νέου, την τύχη του οποίου δεν γνωρίζουμε.

Εγκαινιάσθηκε στις 12 Σεπτεμβρίου 1904 και με την ευκαιρία αυτή τυπώθηκε χάρτινη εικόνα με τον Άγιο Δημήτριο έφιππο να κτυπά το Βούλγαρο Σκυλογιάννη, ίσως για να τονωθεί το θρησκευτικό και εθνικό φρόνημα των κατοίκων της περιοχής που προκαλούνται από τους Βούλγαρους Εξαρχικούς.  Η εικόνα αυτή ανατυπώθηκε το 2014 από το Μητροπολίτη Ξάνθης και Περιθεωρίου κκ Παντελεήμονα και  προσφέρθηκε στους πιστούς για τα 100 χρόνια από τα εγκαίνια του Ι.Ν. Αγ. Δημητρίου Κιμμερίων.

Οι τοιχογραφίες του ναού φιλοτεχνήθηκαν από τον Αδριανουπολίτη αγιογράφο Μιχαήλ Δημόπουλο, πιστό στην όψιμη βυζαντινή ζωγραφική αλλά και με τη χρήση νεοκλασικιστικών  εικονογραφικών στοιχείων,  ιδιαίτερα των διακοσμητικών θεμάτων (απομιμήσεις αετωμάτων ναών της κλασικής εποχής,  αγγελάκια σαν κόρες σε ακροκέραμα κλπ), ίσως για να τονιστεί και εμπεδωθεί η εθνική και πολιτιστική συνέχεια του ελληνισμού και να προβληθεί η εθνική και πολιτιστική ταυτότητα των Ελληνορθόδοξων και μέσω της τέχνης.

Για περισσότερα στοιχεία σχετικά με την ιστορία του Ναού, μπορείτε να διαβάσετε το περυσινό άρθρο της ιστοσελίδας μας ή να αναζητήσετε τη μελέτη του Γ. Τσιγάρα, θεολόγου, καθηγητή του Δ.Π.Θ. δημοσιευμένη στο 2ο τόμο  (2002) της περιοδικής έκδοσης του ΠΑΚΕΘΡΑ,  “ΠΕΡΙ ΘΡΑΚΗΣ”.

Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Γυναικών Κιμμερίων Η ΖΩΟΔΟΧΟΣ ΠΗΓΗ

διοργανώνει διήμερη εκδρομή στην Παναγία Σουμελά  και στα λουτρά Πόζαρ.

Κυριακή 23 Οκτωβρίου 2016, αναχώρηση στις 5.45′ π.μ. από το ΚΤΕΛ Ξάνθης και 6.00΄ π.μ. από Κιμμέρια.  Άφιξη στην Παναγία Σουμελά Ημαθίας, προσκύνημα και ξενάγηση.

Το μεσημέρι αναχώρηση για τη λουτρόπολη Αριδαίας (Πόζαρ), τακτοποίηση στο ξενοδοχείο FILOXENIA (το κοντινότερο στις πηγές),  απόλαυση των ιαματικών λουτρών, το βράδυ φαγητό και διασκέδαση με ζωντανή μουσική,  διανυκτέρευση.

Δευτέρα 24 Οκτωβρίου 2016,  μετά το πρωϊνό και τον περίπατο στο ποτάμι, τις σπηλιές ή την ξεκούραση στα νερά, αφήνουμε το ξενοδοχείο και επισκεπτόμαστε το παραδοσιακό χωριό  Άγιος Αθανάσιος, δοκιμάζουμε τοπικές λιχουδιές και αργά το απόγευμα παίρνουμε το δρόμο της επιστροφής.

Τιμή συμμετοχής, στην οποία περιλαμβάνονται: μεταφορά με λεωφορείο του ΚΤΕΛ, περιηγήσεις-ξεναγήσεις και διανυκτέρευση με πλούσιο πρωϊνό,  40 ευρώ.

Για δηλώσεις συμμετοχής:2541071702 – 6979304846 Ελ. Σεϊτανίδου και 2541027518 – 6983772227 Σμ. Ψαλτοπούλου.

---

Κυριακή 20-10-2016,  μέσα από τα κίτρινα, πράσινα και καφετιά φυλλώματα των δέντρων, στις πλαγιές του Βερμίου, ξεπροβάλλει η Νέα Παναγία Σουμελά,  του Κρωμναίου οραματιστή, ιατρού, συγγραφέα, ποιητή και κτήτορα Φίλωνα Κτενίδη.   Προσκυνάμε την εικόνα Της, που -κατά την παράδοση- θαυματουργικά μεταφέρθηκε από αγγέλους το 386, ως Παναγία η Αθηνιώτισσα, πέρασε από τα Μετέωρα, το Άγιο Όρος, τη Μαρώνεια, τη Ραιδεστό, την Κωνσταντινούπολη, την Τραπεζούντα και έφτασε στο όρος Μελά, στη φωτισμένη από τη λάμψη της σπηλιά, όπου τη βρήκαν οι μοναχοί Βαρνάβας και Σωφρόνιος, ακολουθώντας την πορεία της.  Από τότε, ως Παναγία Σουμελά και μέχρι σήμερα αποτελεί, επί 16 αιώνες σύμβολο του Ποντιακού Ελληνισμού.  Με την εικόνα της Παναγίας προσκυνάμε το σταυρό του αυτοκράτορα Μανουήλ Γ΄ Κομνηνού και το χειρόγραφο Ευαγγέλιο του Οσίου Χριστοφόρου του Τραπεζούντιου,  πολύτιμα κειμήλια τα οποία το 1922 οι μοναχοί κυνηγημένοι είχαν κρύψει, μαζί με την Εικόνα της Παναγίας Σουμελά, στο παρεκκλήσι της Αγ. Βαρβάρας και κατά τον Οκτώβριο του 1930 ο Αμβρόσιος ο Σουμελιώτης, ένας από τους δυο, εν ζωή, μοναχούς του ιστορικού μοναστηριού του Πόντου, μαθαίνοντας από τον υπέργηρο Ιερεμία την κρύπτη -και με τη σχετική άδεια του τουρκικού κράτους- πήγε πάλι στο αγαπημένο του μοναστήρι και επέστρεψε στην Ελλάδα φέρνοντας μαζί του τα σύμβολα του Ποντιακού Ελληνισμού.   Ο Λεωνίδας Ιασωνίδης, υπουργός της κυβέρνησης Ελ. Βενιζέλου, είχε γράψει τότε: “Εν Ελλάδι υπήρχαν οι Πόντιοι, αλλά δεν υπήρχεν ο Πόντος. Με την εικόνα της Παναγίας Σουμελά ήλθε και ο Πόντος”.

                                                                                

Με το αντίδωρο και την ευλογία της Παναγίας Σουμελά, κατηφορίζουμε αφήνοντας πίσω μας τα κατάφυτα βουνά του Ν. Ημαθίας, φτάνουμε στο Ν. Πέλλας, την Έδεσσα και καταλήγουμε στην Αριδαία της επαρχίας Αλμωπίας και συγκεκριμένα στη λουτρόπολη Πόζαρ, κάτω από τη σκιά του Καϊμακτσαλάν. Τι να πρωτοθαυμάσεις; τα επιβλητικά βουνά; τα πυκνά δάση; τον πλούσιο κάμπο; ή τα πολλά νερά; ζεστά, κρύα, καταρράκτες, όπως τα θέλεις. Προτιμήσαμε τα νερά, τα ιαματικά, απ’ ευθείας από τους καταρράκτες.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Βρεθήκαμε στις πλαγιές του Καϊμακτσαλάν (Βόρας) σε υψόμετρο 1200 μ.  στο παραδοσιακό χωριό Άγιος Αθανάσιος, με τα ωραία πετρόκτιστα  σπίτια,  ξενώνες, ταβέρνες και κάποια γερμένα από τους σεισμούς κτίρια.

 

 

 

Δευτέρα 24 Οκτωβρίου 2016, απόγευμα, επιστρέφουμε με τις καλύτερες εντυπώσεις, εικόνες και συναισθήματα.  Συνάντηση αύριο στις 10 το πρωϊ στο πνευματικό κέντρο για τις ετοιμασίες του Αγίου Δημητρίου, την υποδοχή των επισκεπτών μας, της μπάντας του στρατού, του Μητροπολίτη μας.

Σας προσκαλούμε

Κυριακή 18 Σεπτεμβρίου 2016 και ώρα 10.30 π.μ.  στο πνευματικό κέντρο του Ι.Ν. Αγ. Δημητρίου Κιμμερίων,  σε εκδήλωση μνήμης για τη γενοκτονία των Ελλήνων της Μικράς Ασίας και τιμής στους γενναίους και φιλάνθρωπους Έϊζα Τζένινγκς, Τζώρτζ Χόρτον και σ’ έναν άγνωστο Ιάπωνα κυβερνήτη. Προηγουμένως θα τελεστεί, στο ναό, επιμνημόσυνη δέηση υπέρ αναπαύσεως των ψυχών των θυμάτων της γενοκτονίας.

Έιζα Τζένινγκς, Τζώρτζ Χόρτον, άγνωστε Ιάπωνα κυβερνήτη (κοκόρο ιτάϊ: η καρδιά μου πονάει),   εμείς οι απόγονοι των προσφύγων,  σας ευχαριστούμε…

Πολιτιστικός Σύλλογος Γυναικών Κιμμερίων

Η ΖΩΟΔΟΧΟΣ ΠΗΓΗ

Ο Σύλλογος γυναικών Κιμμερίων ήταν πάλι εκεί (απέναντι από το Ελισσώ), για να εκθέσει τα παραδοσιακά προϊόντα του, να συναντήσει τους φίλους του, να ακούσει γκάϊντα από του Εβρίτες, να χορέψει, να χαρεί. Γιατί χρειάζεται αυτά τα έσοδα για τις πολιτιστικές του δράσεις και γιατί γιορτές χωρίς συλλόγους δεν γίνονται.

Την Κυριακή 4-9-2016, στην καθιερωμένη μηνιαία συνάντησή μας,  συγχαρήκαμε και επιβραβεύσαμε τα Κιμμεριωτάκια, όλα παιδιά μελών μας: Οδυσσέα Λομβαρδέα (ο οποίος αρίστευσε περνώντας στην Ιατρική Θεσ/νίκης),  Βαγγέλη Εμμανουηλίδη (αρχαιολογικό Ιωαννίνων),  Γιάννη Λαϊτσα (Οικονομικών Επιστημών Κομοτηνής), Αγγελική Κωνσταντινίδου (τμ. Διατροφολογίας Κρήτης) και Μάριο Καραβαγγέλη (τμ. Μηχανολόγων Ηλεκτρολόγων Πάτρας), για την εισαγωγή τους στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και  τους ευχηθήκαμε καλή επιτυχία στις σπουδές τους και καλή δύναμη, ώστε με την απόκτηση γνώσης και επιστημοσύνης, ν’ αλλάξουν τα πράγματα στον τόπο μας.

Η αρχαία Εγνατία Οδός κατασκευάστηκε από το Ρωμαίο ανθύπατο της Μακεδονίας Γναίο Εγνάτιο, μεταξύ 144 και 120 π.Χ. στα ίχνη του πανάρχαιου δρόμου που ακολούθησαν τα στρατεύματα του Δαρείου και του Ξέρξη στις εκστρατείες των Περσών κατά των ελληνικών πόλεων του 5ου αι.   και του Μεγάλου Αλεξάνδρου στην εκστρατεία του στην Ανατολή.  Τη Via Egnatia (Via Militaris κατά τον Κικέρωνα, ο οποίος τη χρησιμοποίησε για να επισκεφτεί τη Θεσσαλονίκη), ακολούθησε και ο Απόστολος Παύλος το 40 μ.Χ. από τη Νεάπολη (σημερινή Καβάλα) έως τη Θεσσαλονίκη, για να διδάξει το λόγο του Χριστού στις ελληνικές πόλεις.

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                            26-27 Αυγούστου 2016

Στην ιστορία της αρχαίας Εγνατίας Οδού αναφέρθηκε “σαν παραμύθι” η αρχαιολόγος Ντίνα Καλλιντζή,  πριν τη συναυλία της Ελ. Τσαλιγοπούλου. Στο  φεστιβάλ συμμετείχαν με εκθέσεις φωτογραφίας ο Τάσος Τεφρωνίδης και ο Απόστολος Δανδαλίδης.

Ο Σύλλογος Γυναικών Κιμμερίων ήταν στα στενά του Νέστου και συμμετείχε στο κομμάτι της γευσιγνωσίας, προσφέροντας -πάντα με χαρά-  πιροσκί με τυρί και πατάτα,  παρέα με τους συλλόγους: Ολβίου και γυναικών Γενησέας.

                                                                                                                               

 Ραντεβού το Σάββατο  3 Σεπτεμβρίου 2016 στις  Γιορτές παλιάς πόλης, απέναντι από το “Ελισσώ”.

 Πέμπτη 7 Ιουλίου 2016

Δροσιστήκαμε στα νερά του θρακικού πελάγους  στη Μάκρη, με τη Σαμοθράκη, μια ανάσα, απέναντί μας.

Το μεσημέρι μας περίμεναν στην Αλεξανδρούπολη για ξενάγηση στο Εθνολογικό Μουσείο Θράκης, σ’ ένα πέτρινο νεοκλασικό αρχοντικό του 1899, εξοχική κατοικία -τότε-  του επιχειρηματία Μιλτιάδη Αλτιναλμάζη από την Αδριανούπολη.

Το Μουσείο, όνειρο ζωής και έργο της Αγγέλας Γιαννακίδου, αποτελεί κιβωτό που διέσωσε και περιέθαλψε έναν ολόκληρο ανθρώπινο πολιτισμό, κιβωτό μνήμης και ταυτόχρονα έναν ζωντανό οργανισμό γεμάτο νέους ανθρώπους που υποστηρίζουν και πλαισιώνουν τις εκδηλώσεις του.   Την  ώρα της επίσκεψής μας,  υπήρχαν παιδιά, τα οποία μόλις είχαν γευματίσει με παραδοσιακά φαγητά,  που τα ίδια ετοίμασαν.

 

 

 

 

 

 

 

 

Η πρόσοψη του Μουσείου (1η φωτ.),  τάματα στην αίθουσα  με τα αντικείμενα λατρείας (2η φωτ.),  η αίθουσα με τις παραδοσιακές στολές και η Σοφία δίπλα σε γιορτινή ποντιακή φορεσιά (3η και 4η φωτ.), στην αίθουσα με θέμα “διατροφή”  μεταλλικά και ξύλινα χειροκίνητα εργαλεία και κουτιά πώλησης και αποθήκευσης τροφίμων -θυμόσαστε την περίφημη θρεψίνη;-(5η φωτ.), ο καθ’ ύλην αρμόδιος Νίκος Κόντης εξηγεί τη χρήση παλιών εργαλείων ζαχαροπλαστικής (6η φωτ.) και ο χώρος έκθεσης και πώλησης βιβλίων, χειροποίητων παιχνιδιών και άλλων αντικειμένων,  με πάγκους και τραπεζάκια για καφέ και ξεκούραση (7η φωτ.).

Μετά τη βόλτα στην Αλεξανδρούπολη και τον καφέ στη σκιά του Φάρου,  επισκεφτήκαμε την Ι.Μ. Κοιμήσεως της Θεοτόκου στη Μάκρη, την Παναγία του Έβρου.  Μια από τις πενήντα μοναχές του Μοναστηριού κρούοντας το ξύλινο σήμαντρο (τάλαντο) καλεί τις “αδελφές” της, μαζί κι εμάς, στον εσπερινό. Ωραία εικόνα και γλυκός ήχος, μας προετοίμασαν για την αγαλλίαση και την ηρεμία της ψυχής μας από τους υπέροχους ύμνους που, για μια ώρα, απολαύσαμε. Κρατήσαμε την ευωδιά του μελισσοκεριού και την εικόνα των εργαστηρίων – στα οποία ξεναγηθήκαμε από μια χαμογελαστή, νεαρή μοναχή-, αγιογραφίας και ψηφιδωτών.

Περνάμε από Κομοτηνή  για “ένα γεια”,  πλατεία και παλαιοπωλεία  και με τον καθιερωμένο χορό στο λεωφορείο, επιστρέφουμε στα Κιμμέρια.

Και εις άλλα με υγεία.  Καλό Καλοκαίρι!!!

Την Πέμπτη  23 Ιουνίου 2016,  8  το βράδυ,  σας  προσκαλούμε  στην πλατεία  Κιμμερίων  Ξάνθης,   “ν’ ανοίξουμε τον Κλήδονα στ’ Αη Γιαννιού τη χάρη”,  να ρίξουμε το ριζικάρι μας στο κιούπι της Καλλινίτσας,  να δυναμώσουμε τις φωτιές καίγοντας τα βάγια και  τους  “μάηδες”,  να διασκεδάσουμε με παραδοσιακή μουσική, χορό και τραγούδι.

Πολιτιστικός Σύλλογος Γυναικών Κιμμερίων Η ΖΩΟΔΟΧΟΣ ΠΗΓΗ

Πολιτιστικός Σύλλογος Κιμμερίων  Ο ΑΜΦΕΡΑΟΣ

———————————————————————-

Δώστε μου τ’ αργυρά κλειδιά με το μαργαριτάρι

ν’ ανοίξω τον Ακλήδονα στ’ Αη Γιαννιού τη χάρη.

“… πυρκαϊας ανάπτοντες, επήδον υπεράνω αυτών και εκληδονίζοντο, ήτοι εμαντεύοντο περί ευτυχίας και δυστυχίας και άλλων τινών,  δαιμονιοδώς” (Θεόδ. Βαλσαμών, Πατριάρχης Αντιοχείας και σπουδαίος νομικός, Βυζάντιο 12ος αι.)

Ένα πανάρχαιο πυρολατρικό έθιμο που ανάγεται στην εορτή των ηλιοστασίων, συνδέθηκε με το γενέθλιον του Ιωάννη του Προδρόμου (24 Ιουνίου – θερινό ηλιοστάσιο, μετάδοση του απίστευτου γεγονότος της γέννησής του, από τους υπέργηρους γονείς του, με τις φωτιές -Φρυκτωρίες-) και ενώνοντας αιώνες και γενιές, έφτασε ως τις μέρες μας.