Κατηγορία: Εκδηλώσεις

Η εικόνα που αντικρίζεις από το καράβι, μοναδική!!!  Αριστερά το Νεώριο (ναυπηγεία). Ψηλά οι δυο λόφοι του νησιού, το Βροντάδο δεξιά, με την εκκλησία της Ανάστασης στο κέντρο και η Άνω Σύρος αριστερά, με τον Σαν Τζώρτζη.

Τ’ αρχοντικά της Ερμούπολης και τα νεοκλασικά της κτίρια, όπως το επιβλητικό Δημαρχείο, έργο του Γερμανού αρχιτέκτονα Ερνέστου Τσίλλερ  και το θέατρο Απόλλων,  προδίδουν την ιστορία και την αίγλη μιας άλλης εποχής.

Σάββατο 28 Μαϊου 2016, στην αίθουσα συνεδριάσεων του δημοτικού συμβουλίου, με τις υπέροχες ελαιογραφίες του βασιλέως Γεωργίου Α΄και της συζύγου του Όλγας, καθώς και του Ελευθερίου Βενιζέλου (ο οποίος αποφοίτησε από το ιστορικό Γυμνάσιο Σύρου), μας υποδέχτηκε η Αντιδήμαρχος πολιτισμού κ. Θωμαή Μενδρινού και μας κατέκτησε με την καλή διάθεση, τη φιλοξενία και το πλατύ της χαμόγελο, προσφέροντάς μας  ένα βιβλίο για το θέατρο στη Σύρο και ένα φάκελλο ¨Ενθύμιον Σύρου¨ με αντίγραφα λιθογραφιών, κτιρίων, του απολυτηρίου του Ελ. Βενιζέλου κ.ά. υλικό.

                                                                                                                      Σκοπός της προγραμματισμένης συνάντησής μας με την κ. Θ. Μενδρινού ήταν η παράδοση του βιβλίου “Εφτά χρόνια μιας πόλης, Ξάνθη 1933-1939” του Θ. Εξάρχου που εξέδωσε το Π.Α.ΚΕ.ΘΡΑ και στο οποίο ο Β. Αϊβαλιώτης μεταφέρει τη μαρτυρία του Ι. Ψαλτόπουλου σχετικά με την επίσκεψη του Μάρκου Βαμβακάρη στην Ξάνθη το 1938 και τη σύνθεση, επί τόπου,  ενός τραγουδιού, που δεν ηχογραφήθηκε ποτέ, τους στίχους όμως θυμόταν επακριβώς και μας τους άφησε ο εκπληκτικής μνήμης Κιμμεριώτης Ι. Ψαλτόπουλος.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Σύντομη επίσκεψη στο μικρό αλλά ενδιαφέρον αρχαιολογικό μουσείο Ερμούπολης.

Το 1864 εγκαινιάσθηκε το θέατρο Απόλλων, -αυτό το αρχιτεκτονικό θαύμα, αποτέλεσμα της ακμής, της ευημερίας και της πνευματικής ακτινοβολίας της τότε Ερμούπολης-,  με την όπερα Rigoletto του Verdi.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Το ξενοδοχείο μας, δεξιά η εφοπλιστική συνοικία τα Βαπόρια με τον Άγιο Νικόλαο (σκούρος μπλε τρούλος) και στο βάθος:στο κέντρο ο ναός της Αναστάσεως και αριστερά ο καθεδρικός ναός του Σαν Τζώρτζη.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ο πολιούχος της Ερμούπολης Άγιος Νικόλαος στα Βαπόρια, με το περίτεχνο -από πεντελικό μάρμαρο- τέμπλο του, έργο του γλύπτη Βιτάλη από την Τήνο.

Και ο Ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου ή Παναγίας των Ψαριανών (1828), βασιλική χωρίς τρούλο, με την εικόνα της Κοίμησης, από τα πρώτα έργα (1564)  του Δομήνικου Θεοτοκόπουλου, πριν αναχωρήσει για Ιταλία και Ισπανία, ένας “θησαυρός”  βυζαντινής τεχνοτροπίας.                                                                                                                                                      

 

 

 

 

 

 

 

Περπατήσαμε στη μεσαιωνική Άνω Σύρο,  τα σοκάκια της,  τον καθεδρικό ναό των Καθολικών τον Σαν Τζώρτζη  (σκαλιά  …πολλά σκαλιά),  κατηφορίσαμε για το Μουσείο Μάρκου Βαμβακάρη  περνώντας από την ταβέρνα του Λιλή (Λεονάρδου Ρούσου), στο κατώϊ της οποίας έπαιξε ο πατριάρχης του ρεμπέτικου το 1953.  Στο μουσείο προσφέραμε στην κ. Δημητροπούλου,  άλλο ένα αντίτυπο του βιβλίου που αναφέρεται στο άγνωστο για τους μελετητές τραγούδι του Μάρκου που συνέθεσε στην Ξάνθη (προσφορά του κ. Αϊβαλιώτη), είδαμε τα διάφορα εκθέματα, προσωπικά του αντικείμενα κ.ά. και αφού κουβεντιάσαμε με τους γλυκύτατους Συριανούς με τα δυτικά ονόματα, αποχαιρετήσαμε τη γοητευτική και λίγο μελαγχολική Άνω Σύρα του μεγάλου Μάρκου Βαμβακάρη.

Μια τελευταία γρήγορη βόλτα στα τραγουδισμένα από τον Μάρκο χωριά Φοίνικα, Γαλησσά, Ντελαγκράτσια (Ποσειδωνία) με τις εξοχικές επαύλεις και τους φροντισμένους κήπους.

… και μάγια μου ΄χεις κάνει Φραγκοσυριανή γλυκιά…

=====================================

Τήνος

Κυριακή 29 Μαϊου, σαλπάρουμε για Τήνο.  Από μακρυά διακρίνεται επιβλητικό το καμπαναριό της Παναγίας της Ευαγγελίστριας. Πόσες καρδιές σκίρτησαν στο αντίκρισμά του, που αξιώθηκαν να φτάσουν για να εκπληρώσουν το τάμα τους στη Μεγαλόχαρη…

 

 

 

 

 

 

 

 

Μετά το προσκύνημα στην Παναγία, ανάβουμε το κεράκι μας στην Αγία Πελαγία και το μικρό ναό της Ζωοδόχου Πηγής μέσα στο Μοναστήρι.

 

 

 

 

 

 

 

 

Το βράδυ, μάταια ψάχναμε για το πανηγύρι στο χωριό Κτικάδος, όπως αβάσιμα μας πληροφόρησε κάποιος ντόπιος και για το λόγο αυτό το στήσαμε μόνοι μας με φαγητό, χορό και τραγούδι.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Δευτέρα 30 Μαϊου 2016, περιήγηση στα πανέμορφα χωριά της Τήνου:

Βώλαξ, με τους τεράστιους στρογγυλεμένους βράχους, Ταραμπάδος, με τους περίτεχνους ενετικούς περιστερώνες, καθολική και ορθόδοξη Καρδιανή, πανοραμική Υστέρνια,  Πύργος, πατρίδα του γλύπτη Γιαννούλη Χαλεπά, όπου ξεναγηθήκαμε στο Μουσείο Μαρμαροτεχνίας και απολαύσαμε τις εκθέσεις μαρμάρου, τα στενά σοκάκια με τις βουκαμβίλιες και τα αρχοντικά με το μαρμάρινο διάκοσμο.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ευχαριστούμε τα κορίτσια του Μουσείου για την ωραία ξενάγηση  και μετά την  ‘ονομάτων επίσκεψη’  στο Κοιμητήριο του Πύργου με τα εξαιρετικής τέχνης μνημεία,  μας περιμένει η Πάνορμος  με τα όμορφα ταβερνάκια για λίγη ξεκούραση πριν το ταξείδι της επιστροφής.

Να ‘μαστε γερές να γνωρίσουμε, παρέα, κι άλλους τέτοιους τόπους με αρχοντιά και πολιτισμό.

τεκμήρια   γενοκτονίας

Σας προσκαλούμε την Κυριακή 22 Μαϊου 2016 και ώρα 10.30 π.μ.  στην αίθουσα του πνευματικού κέντρου του Ι.Ν. Αγ. Δημητρίου Κιμμερίων,   σε εκδήλωση μνήμης   για τη γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου,   από έγγραφα κρατικών αρχείων,  μαρτυρίες (επιστολές) θυμάτων και δηλώσεις πρωτεργατών του εγκλήματος.

Προηγουμένως θα τελεστεί, στην εκκλησία,  επιμνημόσυνη δέηση υπέρ αναπαύσεως των ψυχών των θυμάτων της γενοκτονίας των Ποντίων (1916-1923).

Πολιτιστικός Σύλλογος Γυναικών Κιμμερίων

Η ΖΩΟΔΟΧΟΣ ΠΗΓΗ

Μετά τον εόρτιο εσπερινό στο Εξωκκλήσι της Ζωοδόχου Πηγής Κιμμερίων  (σε ανάμνηση των πρώτων εγκαινίων της Ζωοδόχου Πηγής στην Κωνσταντινούπολη από τον αυτοκράτορα Λέοντα Α΄το Θράκα – 460 μ.Χ.) και τη θεία λειτουργία την Παρασκευή 6 Μαϊου 2016,  προς τιμήν της Παναγίας που γέννησε τη ζωή, δηλαδή το Χριστό, κατηφορίσαμε προς το Σύλλογο, στον προαύλιο χώρο του οποίου στήθηκε τρανός χορός και γλέντι, με παραδοσιακή μουσική και τραγούδια, ψητά κρέατα, κρασί και τσιπουράκι.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Το κέφι και ο χορός καλά κρατούν.

Το Δ.Σ.  ευχαριστεί θερμά όλους όσους μας τίμησαν με την παρουσία τους και με τη συμμετοχή τους υποστήριξαν τη δημοπρασία μας, τον Αρβανιτίδη Βασίλη το νεώτερο (κάτω φωτογραφίες με την την εγγονή της Ελπίδας), στον οποίο κατακυρώθηκε το χειροποίητο -από γαϊδουράγκαθα- στεφάνι και τα άλλα παιδάκια μας που ομόρφυναν ν τη γιορτή. Χρόνια πολλά στα μέλη μας Ζωή Καρακάση και Ζωή Witte – Ψαλτοπούλου.

 

 

 

 

 

 

 

 

Sugar baby love;    όπως και να ‘χει,  τολμηρός ο Βασίλης   junior!!!

Και του χρόνου με υγεία και άλλες εικόνες αγάπης …

Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Γυναικών Κιμμερίων Η ΖΩΟΔΟΧΟΣ ΠΗΓΗ,  διοργανώνει τριήμερη εκδρομή (και σας προσκαλεί)  σε Σύρο – Τήνο.

Παρασκευή 27 Μαϊου 2016,  αναχωρούμε στις 8 το βράδυ από Κιμμέρια, με ενδιάμεσες στάσεις, για Πειραιά.

Σάββατο 28 Μαϊου,  αποπλέουμε από Πειραιά στις 7.30 και  φτάνουμε 11.15 το πρωϊ στη Σύρο, όπου διανυκτερεύουμε.

Κυριακή 29 Μαϊου,  στις 11.30 αφήνουμε την αρχόντισσα Σύρο και λίγο πριν τις 12 το μεσημέρι είμαστε στην Τήνο, όπου  διανυκτερεύουμε.

Δευτέρα 30 Μαϊου,    5.30  το απόγευμα στο καράβι,  αποχαιρετούμε το νησί της Μεγαλόχαρης, σαλπάροντας για Ραφήνα  στην οποία φτάνουμε στις 9.00 το βράδυ.   Συνεχίζοντας το ταξείδι μας,  με τις αναγκαίες στάσεις,  επιστρέφουμε στα Κιμμέρια   τα ξημερώματα της Τρίτης  31 Μαϊου 2016.

Τα καλά,  δεν τα γράφουμε, σας τα φυλάμε για έκπληξη.

Τιμή συμμετοχής, 140 ευρώ. Περιλαμβάνει: μεταφορά – περιηγήσεις  με λεωφορείο,  ναύλο καραβιών,  δύο διανυκτερεύσεις με πρωϊνό.

Για δηλώσεις συμμετοχής:2541071702 και 6979304846  Ελ. Σεϊτανίδου  ή  2541027518 και 6983772227  Σμ. Ψαλτοπούλου.

 

 

 Πασχαλινό – Μαγιάτικο παζάρι

στεφάνια και μαγιόξυλα – αρωματικά φυτά

 Από τα Θαργήλια,  στην Πρωτομαγιά.

Από την ειρεσιώνη,  στο μαγιάτικο στεφάνι.

Η ειρεσιώνη (από το είρος = έριον, μαλλί), είναι κλαδί αγριελιάς (κότινος), στολισμένο με κορδέλες από μαλλί και καρπούς. Το μαγιόξυλο είναι ο προπομπός του πρωτομαγιάτικου στεφανιού, που παλιότερα φτιάχνονταν κι αυτό από κλαδιά και όχι από λουλούδια.  Όλα συμβολίζουν τη γονιμότητα, την καρποφορία, την υγεία και την καλή τύχη.

Στην πομπή που γινόταν στην  Αθήνα το Μάϊο κατά τη διάρκεια της γιορτής των Θαργηλίων (προς τιμήν των διδύμων Αρτέμιδας και Απόλλωνα, για τον καθαρμό της πόλης), μεταφέρονταν οι πρώτοι καρποί και η ειρεσιώνη. Τα παιδιά κρεμούσαν στα σπίτια τους τις ειρεσιώνες,  όπως κρεμάμε σήμερα τα πρωτομαγιάτικα στεφάνια.

Η Πρωτομαγιά που όλοι αγαπάμε και τη γιορτάζουμε σύμφωνα με την ελληνική λαϊκή παράδοση, έχει στοιχεία και επιδράσεις από τα κάθε είδους  Ανθεστήρια  και Θαργήλια των αρχαίων Ελλήνων, Ρωμαίων και Βυζαντινών,  με κυρίαρχη την ανθρώπινη χαρά για την άνοιξη,  τη λατρεία της βλάστησης,  της αναγέννησης της φύσης και της καρποφορίας.

Καλό μας Μάη! Και του χρόνου! Με το καλό να τον κάψουμε τ’ Αι-Γιαννιού!

  Την Παρασκευή 1 Απριλίου 2016,   γυναίκες του Πολιτιστικού Συλλόγου Κιμμερίων  Η  ΖΩΟΔΟΧΟΣ  ΠΗΓΗ,  αφού περάσαμε από τα Κηπιά Ελευθερούπολης και το μουσείο κέρινων ομοιωμάτων του Θεόδ. Κοκκινίδη, φτάσαμε από τη Νικήσιανη στο όρος Παγγαίο και παρακολουθήσαμε την ακολουθία των Γ΄ Χαιρετισμών  στο αρχαιότερο -εν λειτουργία- μοναστήρι της  Ελλάδας (450 μ.Χ. επίσκoπος Φιλίππων Σώζων και 718   Άγιος Γερμανός), στην κατανυκτική ατμόσφαιρα του καθολικού της Μονής της Παναγίας της Εικοσιφοίνισσας (εικών φοίνισσα) με τους 4 μαρμάρινους κίονες που στηρίζουν τους τρούλους της, το -επί 22 χρόνια φιλοτεχνούμενο από Χιώτες τεχνίτες- εξαιρετικό ξυλόγλυπτο τέμπλο  και τη  θαυματουργή εικόνα της Παναγίας με τη σχισμή  στη δεξιά  παρειά της, που πραγματικά εκπέμπει φως.

Ευχαριστούμε τις ευγενικές μοναχές που μας υποδέχτηκαν στο αρχονταρίκι και μας ξενάγησαν στη Μονή.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Γυναικών Κιμμερίων Η ΖΩΟΔΟΧΟΣ ΠΗΓΗ  σας προσκαλεί την Κυριακή 27 Μαρτίου 2016  και ώρα 11.00 π.μ.  στο πνευματικό κέντρο του Ι.Ν. Αγ. Δημητρίου Κιμμερίων,  σε εκδήλωση με θέμα:  “Η Θράκη στην επανάσταση του 1821”  με ομιλητή τον κ. Θεοφάνη Μαλκίδη,  διδάκτορα κοινωνικών και πολιτικών επιστημών.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Απαντήσαμε στους εθνομηδενιστές και στο   “κάτι …Κολοκοτρώνηδες”,   με την αθρόα προσέλευσή μας στην, αφιερωμένη στην επανάσταση του 1821, εκδήλωση του Συλλόγου Γυναικών Κιμμερίων.  Απολαύσαμε την παρουσίαση-ανάλυση του ομιλητή μας κ. Θεοφάνη Μαλκίδη και αποτίσαμε φόρο τιμής στους γνωστούς και άγνωστους Θρακιώτες ήρωες που με τη θυσία τους συνέβαλαν στην παλιγγενεσία του Έθνους.   Στον (Φιλικό) καπετάν Χατζή – Αντώνη Βισβίζη και τη γενναία καπετάνισσα σύζυγό του Δόμνα,  στους καπετάνιους: Μαργ. Χατζη – Φραντζή Κούταβο,  Γιάννη Καραβέλη,  Ελ. Παλαιό, Γρ. Κομνηνού, Β. Χριστοφόρου, Στρ. Σκόρδου, Άγγ. Αργυρίου, Κ. Καζάζογλου, όλους από την Αίνο,    στον πρωτεργάτη αφύπνισης του λαού Αδριανουπολίτη Αρχιμ. Θεόκλητο Πολυείδη,  τον έμπορο Αντώνιο Κομιζόπουλο (4ο μέλος της Φιλικής Εταιρείας) και Γρηγόριο Μαρασλή από τη Φιλιππούπολη, το Γεώργιο Γεννάδιο από Κων/πολη,  Ιωαννίκιο Μαρωνείας,  αδελφούς Κυριάκο και Σταμάτη Κουμπάρη από τη Μεσημβρία,   τον Κ. Ξενοκράτη από το Σαμάκοβο, το Θ. Καράμπελια, το Γ. Παππά  του “Ιερού Λόχου” του Δημητρίου Υψηλάντη.

Ο κ. Μαλκίδης στην ομιλία του τόνισε ότι o ιστορικός Ιωάννης Φιλήμων  αναφέρει 31 ονόματα Θρακών μελών της Φιλικής Εταιρείας και σχολιάζει: “αν οι Έλληνες έμποροι της Δύσεως και του Βορρά εκυοφόρησαν την Επανάσταση του 1821 και Έλληνες της Οδησσού την εγέννησαν, Έλληνες της Θράκης την εθήλασαν”.

Και ότι στον  “Κήπο των Ηρώων”,  ένα μοναδικό πάρκο στην Ελλάδα με μνημεία ηρώων που έπεσαν στον Αγώνα για την Ελευθερία,  που δημιουργήθηκε το 1830 στην ιερή πόλη του Μεσολογγίου με απόφαση του Κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια,  προστέθηκε, τα τελευταία χρόνια  και το μνημείο των αγωνιστών ηρώων της Θράκης.

Εμείς οι γυναίκες που δημιουργούμε τη ζωή και τη “θηλάζουμε”,  οφείλουμε, σε περιόδους πνευματικής χρεοκοπίας – που είναι πιο επικίνδυνη από την οικονομική,   να διαφυλάξουμε τα αγαθά της Δημοκρατίας και της Ελευθερίας, κυρίως για τα παιδιά μας και τις επερχόμενες γενιές.

Ευχαριστούμε τον κ. Θεοφάνη Μαλκίδη για την όμορφη, ουσιαστική, ενδιαφέρουσα και χρήσιμη παρουσίασή του, το Χοράρχη κ. Γ.  Κοτσιπετσίδη και τα μέλη της χορωδίας του Συλλόγου Εβριτών που απέδωσαν, υπέροχα, τραγούδια σχετικά με τη  Θράκη και την επανάσταση,  τον Πρόεδρο του Συλλόγου Εβριτών κ. Απόστολο Πολυμένη, τον Αντιδήμαρχο Ξάνθης κ. Μιχ. Λομβαρδέα,  το ΠΑΚΕΘΡΑ,  όλους τους φίλους, τα μέλη και το Μητροπολίτη μας κ.κ. Παντελεήμονα για την ιδιαίτερη τιμή που περιποίησε με την παρουσία του,  στον καλεσμένο μας και σ’ όλους εμάς.

 

 

Ο Σύλλογος Γυναικών Κιμμερίων σας προσκαλεί την Καθαρή Δευτέρα 14 Μαρτίου 2016,  στις 10.30 π.μ. στην κεντρική πλατεία του χωριού (καιρού επιτρέποντος,  διαφορετικά στην αίθουσα εκδηλώσεων του Συλλόγου),  σε  αποκριάτικη γιορτή,  με μασκαρέματα, μουτζουρώματα, κατασκευή χαρταετών για τους μικρούς μας φίλους, διαγωνισμό πετάγματος χαρταετού με έπαθλο,   αχνιστή φασολάδα, λαγάνα κλπ νηστίσιμα εδέσματα, παραδοσιακά τραγούδια και χορό.

Σας περιμένουμε όλους, να πετάξουμε  τα “τσερκένια” των Σμυρνιών, τους “ουτσουρμάδες” των Κωνσταντινουπολιτών, τα “πουλία” των Ποντίων, τα “πετάκια” των Θρακιωτών  και να ξετυλίξουμε μαζί την … καλούμπα της ιστορίας τους.

Ήρθες και πάλι τρελό   Κ α ρ ν α β ά λ ι 

Carnevale;   Carnem levare;  ή από τα ¨Κάρνεια¨ προς τιμήν του Καρνείου Απόλλωνα; Πάντως, χαρακτηριστικό γνώρισμα του Καρναβαλιού δεν είναι η  -βασισμένη στη χριστιανική νηστεία-  αποχή από το κρέας,  αλλά το πλούσιο φαγοπότι.

Ο λαογράφος Μάνος Φάλτλάιτς υποστηρίζει ότι η λέξη Καρναβάλι  πρέπει να προέρχεται από το ΚΟΡΝ, κέρατο και ΒΑΑΛ ή ΒΗΛΟΣ,  που ήταν η επίσημη ονομασία του θεού βοδιού,  σημαίνει βοϊδοκέρατο  και δόθηκε ειρωνικά, για να θυμίζει τη νίκη των αιγοπροβατοτρόφων  εναντίον των βοϊδοτρόφων και του θεού Βάαλ.

Ανεξάρτητα από την πιθανή  ετυμολογία του,   οι μελετητές συμφωνούν στο ότι το Καρναβάλι είναι η επιβίωση αρχαίων ελληνικών θρησκευτικών γονιμοποιητικών τελετών,  αρχικά, ίσως, των Απολλώνιων και μετέπειτα των Διονυσιακών.

Ο περιηγητής Παυσανίας στα ¨Λακωνικά¨ του,  τον Κάρνο, μάντη του θεού Απόλλωνα, τον αναφέρει και ως Κριό.  Κάρνος ονομαζόταν και ένας κριόμορφος ποιμενικός θεός των Πελοποννησίων, προστάτης της γονιμότητας.  Σ’ όλες τις Δωρικές πόλεις γιόρταζαν τα Κάρνεια προς τιμήν του Απόλλωνα, μεταμφιέζονταν και συμμετείχαν σε πάνδημα συμπόσια και πανηγυρισμούς.

Όσον αφορά στο δεύτερο συνθετικό της λέξης καρνα-βάλι: το επίρρημα βάλλε ή άβαλε, στα αρχαία ελληνικά σημαίνει είθε, μακάρι.  Βάλλω= στρέφω, σείομαι πέρα δώθε, ελαύνω, φορώ, προκαλώ, ρίπτομαι.  Βαλλίζω= χοροπηδώ.

Μια έκφραση του τύπου: Καρνάβαλε,  θα μπορούσε να σημαίνει: Είθε Θεέ Κάρνε (να εκπληρώσεις δηλαδή τις γονιμοποιητικές  προσδοκίες μας).

Καρναβαλίζω:  χοροπηδώ στο πανηγύρι του θεού Κάρνου, (ίσως) φορώντας τα κέρατα του θεού ή το κριόμορφο προσωπείο του.

Στις Διονυσιακές  -ανοιξιάτικες- τελετές, οι συμμετέχοντες μεταμφιέζονταν,  φορούσαν δέρματα ζώων, έβαφαν το πρόσωπό τους με την τρυγία (κατακάθι κρασιού), στεφανώνονταν με κισσό, έπιναν, τραγουδούσαν, χόρευαν.  Με το χορό και το  δυνατό χτύπημα της γης με τα πόδια,  ξυπνούσαν τη γη για να αναγεννηθεί και να καρπίσει.

Οι αρχαίοι Αθηναίοι γιόρταζαν με διονυσιακούς χορούς και κρασί, τόσο τη βλάστηση της φύσης, όσο και τους νεκρούς και τις ψυχές.  Η 3η ημέρα των Ανθεστηρίων ήταν αφιερωμένη στους νεκρούς και ονομαζόταν Χύτροι, επειδή προσφέρονταν αγγεία με άνθη, μαγειρεμένα λαχανικά και πανσπερμία σιτηρών (σαν τα σημερινά κόλλυβα που προσφέρουμε στη μνήμη των νεκρών μας, τιμώντας τους στα Ψυχοσσάβατα, την ίδια εποχή, τέλος Φλεβάρη αρχές Μάρτη).  Πίστευαν ότι οι νεκροί τους επισκέπτονταν για να συμμετάσχουν στα γεύματα, τους ανακαλούσαν μέσω του ψυχοπομπού Ερμή και τους αναπαριστούσαν φορώντας μάσκες και χορεύοντας.

Κούλουμα

Είναι η έξοδος της Καθαρής Δευτέρας,  με το πέταγμα του χαρταετού.  Είναι Καθαρή, γιατί σημαίνει -για  τους χριστιανούς- την έναρξη της νηστείας της Σαρακοστής (40 ημέρες, όσες και οι ημέρες νηστείας του Χριστού στην έρημο, μετά τη βάπτισή του, ενώ στην πραγματικότητα είναι 50 ημέρες, μέχρι το Πάσχα)  με σωματική και πνευματική κάθαρση.  Και κατά άλλη εκδοχή, γιατί οι νοικοκυρές καθάριζαν όλη μέρα τα κατσαρολικά τους,  από το φαγοπότι της Αποκριάς.

Γιατί Κούλουμα;   ίσως  από αναγραμματισμό της λατινικής λέξης cumulus: σωρός, αφθονία, επίλογος,  δηλαδή πολύ φαγοπότι ή το τέλος της εορταστικής περιόδου της Αποκριάς.    Ο Καμπούρογλου υποστηρίζει ότι ο όρος Κούλουμα είναι καθαρά αθηναϊκός και προέρχεται από τις κολώνες του Ολυμπίου Διός, που στη νεότερη ιστορία οι Αθηναίοι τις έλεγαν κόλουμνα από τη λατινική λέξη  columna   και οι Ρουμελιώτες γαλατάδες της Αθήνας την Καθαρή Δευτέρα έστηναν χορό (τσάμικο) γύρω από τους στύλους του Ολυμπίου Διός, παρουσία των βασιλέων και πλήθους κόσμου.

 Ο χαρταετός  φαίνεται πως για 1η φορά άνοιξε τα πολύχρωμα από μετάξι φτερά του γύρω στα 1000 π.Χ. Ήταν κομμάτι της πίστης των λαών της Ανατολής, που τους στόλιζαν με ευχές σε μικρά χαρτάκια και τις έστελναν ψηλά στους θεούς τους.  —Tον 4ο π.Χ. αι. ο μαθηματικός και μηχανικός Αρχύτας από τον Τάραντα της Νότιας Ιταλίας, χρησιμοποίησε το χαρταετό στην αεροδυναμική του.   — Η παλιότερη ‘γραπτή’ μαρτυρία σχετικά με χαρταετό, είναι η απεικόνιση σε ελληνικό αγγείο της  κλασσικής περιόδου (4ος αι.) μιας κόρης που κρατά στα χέρια της λευκή σαϊτα δεμένη με νήμα, την οποία ετοιμάζεται να πετάξει (Museo Nazionale di Napoli).  — Tο 1752 ο επιστήμονας Βενιαμίν  Φραγκλίνος,με τη βοήθεια χαρταετού, διαπίστωσε τον ηλεκτρισμό της ατμόσφαιρας και έφτιαξε το αλεξικέραυνο.  — Ο Μάρκο Πόλο επιστρέφοντας από τα ταξίδια του, φέρνει το χαρταετό στη μεσαιωνική Ευρώπη και περιγράφει τις επανδρωμένες πτήσεις τους.  — Ο Κινέζος αυτοκράτορας Γουέν Χσουν έκανε πειράματα πτήσεων με μεγάλους χαρταετούς φτιαγμένους από μπαμπού και μετάξι, χρησιμοποιώντας για επιβάτες κρατούμενους. Οι λίγοι τυχεροί που επιζούσαν, κέρδιζαν την ελευθερία τους.

Το πρώτο ανεμοπλάνο πέταξε το 1853 με χαρταετούς και μπόρεσε να σηκώσει το βάρος ενός ατόμου για 40 δευτερόλεπτα.

Ο μεγαλύτερος χαρταετός του κόσμου είναι ο Megabite,  630 τ.μ.   Ο ομορφότερος όμως είναι αυτός που φτιάχνουμε μόνοι μας,  τον κόβουμε, τον χρωματίζουμε, τον ζυγίζουμε και κρατώντας γερά την καλούμπα του,  τον στέλνουμε ψηλά στον  ωραιότερο γαλανό ουρανό του κόσμου, πετώντας μακριά τις έγνοιες μας  και γεμίζοντας την ψυχή μας με χαρά και αγαλλίαση που τα καταφέραμε.

Και  όπως γράφει ο λαογράφος μας Δημ. Λουκάτος στο βιβλίο του ¨Πασχαλινά και της Άνοιξης¨ (φωτογραφία εξωφύλλου, παραπάνω): “Όποιος δεν έπαιξε ποτέ του με χαρταετό, δεν κοίταξε όσο έπρεπε ψηλά.  Όποιος δεν ένοιωσε την αντίσταση του μεγάλου σπάγγου, δεν εκατάλαβε τη δύναμη του αέρα.  …. δεν  ένοιωσε τη χαρά του να τα βγάζεις πέρα μόνος σου με τη Φύση”.

————————————————————————————

Κιμμέρια, 14 Μαρτίου 2016,  Καθαρή Δευτέρα

Μπορεί οι θυελλώδεις άνεμοι και το ψιλοβρόχι να μην μας επέτρεψαν  το πέταγμα των χαρταετών που φτιάξαμε  ή αγοράσαμε, ωστόσο  μικροί και μεγάλοι, μέλη, φίλοι, γνωστοί και άγνωστοι άνθρωποι που επέλεξαν να περάσουν τα Κούλουμα μαζί μας (από Ξάνθη,  Θεσ/νίκη,  Βόλο και αλλού),   απολαύσαμε την αχνιστή φασολάδα και τα άλλα σαρακοστιανά εδέσματα που ετοίμασαν με μεράκι οι γυναίκες του συλλόγου,  ήπιαμε απ’ το γλυκό κρασί του Βαγγέλη Χιώτη,  διασκεδάσαμε με το ακορντεόν του Βαγγέλη Βασιλειάδη,  ευθυμήσαμε, τραγουδήσαμε και χορέψαμε (με τα μικρασιάτικα -αντικριστά και άλλα- από τη συλλογή της Δόμνας Σαμίου,  με ποντιακά και θρακιώτικα).

 

 

 

 

 

 

 

Μη ξεχνάτε κάθε Κυριακή, έως και αυτή του Πάσχα, να κόβετε ένα ποδαράκι της κυρά Σαρακοστής.

Καλή Σαρακοστή λοιπόν και σας περιμένουμε όλους του χρόνου, με υγεία.

Καππαδοκία

Νότια από την Καισάρεια (Kaesarea) και δυτικά της Μαλακοπής, στον παραπάνω βυζαντινό χάρτη, βλέπουμε τη Ναζιανζό, πατρίδα του Αγ. Γρηγορίου του Θεολόγου(326-390), η οποία αργότερα έγινε γνωστή με το όνομα Καρβάλη,  Γκέλβερι  και σήμερα ονομάζεται Guzel Yurt (ωραίο χωριό).

Από το χωριό αυτό, το 1924,  οι Καππαδόκες της Καρβάλης,  πήραν το δρόμο του ξεριζωμού και της προσφυγιάς, επιβιβάσθηκαν σε πλοία στο λιμάνι της Μερσίνης, μεταφέροντας, πρωτίστως, το ιερό σκήνωμα του Αγ. Γρηγορίου και του πατέρα του, εικόνες, καντήλια, ιερατικά σκεύη, άμφια, ευαγγέλια, έγγραφα κ.ά. πολύτιμα κειμήλια και φθάνοντας στην περιοχή της Καβάλας, ίδρυσαν το νέο τους χωριό, τη Ν. Καρβάλη, χτίζοντας την εκκλησία του Αγίου τους, στον ίδιο αρχιτεκτονικό ρυθμό με την παλιά, η οποία λειτουργεί ως τζαμί στην Καππαδοκία (κάτω φωτ.).

Ε Κ Δ Ρ Ο Μ Η

του Συλλόγου Γυναικών Κιμμερίων

στη Ν. Καρβάλη,  την Κυριακή 24 Ιανουαρίου 2016.

Αναχώρηση από Κιμμέρια: 3.30 μ.μ.   καφές και ξενάγηση στο λαογραφικό χωριό Ακόντισμα,  επίσκεψη στο ιστορικό και εθνολογικό μουσείο Ελλήνων της Καππαδοκίας και μετά τις 6.οο μ.μ. εσπερινός και προσκύνημα στον Ι. Ν. Αγ. Γρηγορίου.  Συγκέντρωση στις 8.30 μ.μ. στο λεωφορείο για επιστροφή στα Κιμμέρια.

  

                                                                                                                                               

                                                                                                                     

Συγχαρητήρια στους Καππαδόκες της Ν. Καρβάλης, που τιμούν την καταγωγή τους και διατηρούν με τον καλύτερο τρόπο τη μνήμη της πατρίδας τους. Συγχαρητήρια στη Βάσω  και τον Καπλάνη Ιωσηφίδη (το καπλάνι της βιτρίνας ωχριά μπροστά του), για την απίστευτη δουλειά που κάνουν και το καταπληκτικό ιστορικό μουσείο που έχουν στήσει, το οποίο, δικαίως, συγκαταλέγεται μεταξύ των πέντε καλύτερων της Ευρώπης.  Τους ευχαριστούμε για την ωραία ξενάγηση στο Ακόντισμα και το μουσείο, που λατρέψαμε.

Κυριακή 10 Ιανουαρίου 2016

 

Ο Σύλλογος Γυναικών Κιμμερίων,  σε ατμόσφαιρα χαράς και συγκίνησης, γιόρτασε την έλευση του νέου έτους,  τηρώντας το έθιμο της  “βασιλόπιτας”,  συνέχειας του αρχαίου “εορταστικού άρτου”   των Θαλυσίων και Θεσμοφορίων.

Την εκδήλωσή μας τίμησε και ομόρφηνε με την παρουσία της η χορωδία του “Συλλόγου Εβριτών Ξάνθης” η οποία απέδωσε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο πρωτοχρονιάτικα κάλαντα και παραδοσιακά τραγούδια από Μ. Ασία, Κων/πολη και Θράκη,  γεμίζοντας τις ψυχές μας με χαρά και αγαλλίαση.   Ευχαριστούμε τον Πρόεδρο του Συλλόγου Εβριτών  Πολυμένη Απόστολο, τον αγαπημένο μας Χοράρχη  Γεώργιο Κοτσιπετσίδη και το καθένα ξεχωριστά από τα μέλη της χορωδίας, καθώς και όλα τα μέλη και τους φίλους μας για την παρουσία τους στην κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίτας μας.  Χρόνια πολλά και καλή χρονιά σε όλους.

Ευχαριστούμε και τα μικρά μας,  παιδιά και εγγόνια μελών και φίλων, στα οποία χαρίσαμε βιβλία και με προσοχή άκουσαν την ιστορία του δικού μας Αη Βασίλη από την Καισάρεια της Καππαδοκίας της Μ. Ασίας  και όχι του ευτραφούς Σάντα Κλάους από τη Λαπωνία με την κόκκινη στολή που καθιέρωσε η Coca Cola με τη γνωστή διαφήμιση.

Του Αγίου που δικαίως φέρει τον τίτλο Μέγας,  γεννήθηκε το 330 μ.Χ.  στην Καισάρεια από εύπορη οικογένεια (πατέρας διδάσκαλος ρητορικής, μητέρα γόνος  Ρωμαίων αξιωματούχων),  σπούδασε ρητορική σε Κων/πολη και Αθήνα,  επιστρέφοντας στην Καισάρεια βαπτίσθηκε Χριστιανός,  μοίρασε το μεγαλύτερο μέρος της περιουσίας του στους φτωχούς, ταξίδεψε σε κέντρα ασκητισμού της Ανατολής και αφού μοίρασε και την υπόλοιπη περιουσία του, αποσύρθηκε σε οικογενειακό κτήμα στον Πόντο, όπου έζησε ως μοναχός γράφοντας Κανόνες.  Αργότερα χειροτονήθηκε πρεσβύτερος και Επίσκοπος Καισαρείας,  βοηθώντας κάθε πεινασμένο, άρρωστο και αδικημένο,   ιδρύοντας ένα σημαντικό για την εποχή φιλανθρωπικό ίδρυμα, τη “Βασιλειάδα”.

Όταν ο Ουάλης, έπαρχος Καππαδοκίας,  θέλησε να κατακτήσει και λεηλατήσει την Καισάρεια απειλώντας με εξορία ή θανάτωση τον Επίσκοπο Βασίλειο,  οι πιστοί συγκέντρωσαν όσα χρυσαφικά μπορούσαν και τα παρέδωσαν στον Ποιμενάρχη τους.    Εν τω μεταξύ,  ο στρατός του Ουάλη εγκατέλειψε την πόλη, διωκόμενος από τον Άγιο Μερκούριο και πλήθος Αγγέλων, σύμφωνα με την παράδοση. Τότε ο Επίσκοπος Βασίλειος, για να επιστρέψει τα χρυσαφικά, έδωσε εντολή να παρασκευαστούν πολλοί μικροί άρτοι μέσα στους οποίους τοποθέτησε από ένα νόμισμα ή άλλο χρυσαφικό και τους μοίρασε στους κατοίκους μετά τον εκκλησιασμό.  Έτσι επιστράφηκαν τα τιμαλφή στους πιστούς και όλοι μαζί γιόρτασαν τη σωτηρία της πόλης και του αγαπημένου τους Επισκόπου, ο οποίος άφησε την τελευταία του πνοή (48 ετών) αγωνιζόμενος γι αυτούς  και  κηδεύτηκε την  1η Ιανουαρίου, ημέρα κατά την οποία τιμούμε τη μνήμη του.