Η εικόνα που αντικρίζεις από το καράβι, μοναδική!!! Αριστερά το Νεώριο (ναυπηγεία). Ψηλά οι δυο λόφοι του νησιού, το Βροντάδο δεξιά, με την εκκλησία της Ανάστασης στο κέντρο και η Άνω Σύρος αριστερά, με τον Σαν Τζώρτζη.
Τ’ αρχοντικά της Ερμούπολης και τα νεοκλασικά της κτίρια, όπως το επιβλητικό Δημαρχείο, έργο του Γερμανού αρχιτέκτονα Ερνέστου Τσίλλερ και το θέατρο Απόλλων, προδίδουν την ιστορία και την αίγλη μιας άλλης εποχής.
Σάββατο 28 Μαϊου 2016, στην αίθουσα συνεδριάσεων του δημοτικού συμβουλίου, με τις υπέροχες ελαιογραφίες του βασιλέως Γεωργίου Α΄και της συζύγου του Όλγας, καθώς και του Ελευθερίου Βενιζέλου (ο οποίος αποφοίτησε από το ιστορικό Γυμνάσιο Σύρου), μας υποδέχτηκε η Αντιδήμαρχος πολιτισμού κ. Θωμαή Μενδρινού και μας κατέκτησε με την καλή διάθεση, τη φιλοξενία και το πλατύ της χαμόγελο, προσφέροντάς μας ένα βιβλίο για το θέατρο στη Σύρο και ένα φάκελλο ¨Ενθύμιον Σύρου¨ με αντίγραφα λιθογραφιών, κτιρίων, του απολυτηρίου του Ελ. Βενιζέλου κ.ά. υλικό.
Σκοπός της προγραμματισμένης συνάντησής μας με την κ. Θ. Μενδρινού ήταν η παράδοση του βιβλίου “Εφτά χρόνια μιας πόλης, Ξάνθη 1933-1939” του Θ. Εξάρχου που εξέδωσε το Π.Α.ΚΕ.ΘΡΑ και στο οποίο ο Β. Αϊβαλιώτης μεταφέρει τη μαρτυρία του Ι. Ψαλτόπουλου σχετικά με την επίσκεψη του Μάρκου Βαμβακάρη στην Ξάνθη το 1938 και τη σύνθεση, επί τόπου, ενός τραγουδιού, που δεν ηχογραφήθηκε ποτέ, τους στίχους όμως θυμόταν επακριβώς και μας τους άφησε ο εκπληκτικής μνήμης Κιμμεριώτης Ι. Ψαλτόπουλος.
Σύντομη επίσκεψη στο μικρό αλλά ενδιαφέρον αρχαιολογικό μουσείο Ερμούπολης.
Το 1864 εγκαινιάσθηκε το θέατρο Απόλλων, -αυτό το αρχιτεκτονικό θαύμα, αποτέλεσμα της ακμής, της ευημερίας και της πνευματικής ακτινοβολίας της τότε Ερμούπολης-, με την όπερα Rigoletto του Verdi.
Το ξενοδοχείο μας, δεξιά η εφοπλιστική συνοικία τα Βαπόρια με τον Άγιο Νικόλαο (σκούρος μπλε τρούλος) και στο βάθος:στο κέντρο ο ναός της Αναστάσεως και αριστερά ο καθεδρικός ναός του Σαν Τζώρτζη.
Ο πολιούχος της Ερμούπολης Άγιος Νικόλαος στα Βαπόρια, με το περίτεχνο -από πεντελικό μάρμαρο- τέμπλο του, έργο του γλύπτη Βιτάλη από την Τήνο.
Και ο Ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου ή Παναγίας των Ψαριανών (1828), βασιλική χωρίς τρούλο, με την εικόνα της Κοίμησης, από τα πρώτα έργα (1564) του Δομήνικου Θεοτοκόπουλου, πριν αναχωρήσει για Ιταλία και Ισπανία, ένας “θησαυρός” βυζαντινής τεχνοτροπίας. 
Περπατήσαμε στη μεσαιωνική Άνω Σύρο, τα σοκάκια της, τον καθεδρικό ναό των Καθολικών τον Σαν Τζώρτζη (σκαλιά …πολλά σκαλιά), κατηφορίσαμε για το Μουσείο Μάρκου Βαμβακάρη περνώντας από την ταβέρνα του Λιλή (Λεονάρδου Ρούσου), στο κατώϊ της οποίας έπαιξε ο πατριάρχης του ρεμπέτικου το 1953. Στο μουσείο προσφέραμε στην κ. Δημητροπούλου, άλλο ένα αντίτυπο του βιβλίου που αναφέρεται στο άγνωστο για τους μελετητές τραγούδι του Μάρκου που συνέθεσε στην Ξάνθη (προσφορά του κ. Αϊβαλιώτη), είδαμε τα διάφορα εκθέματα, προσωπικά του αντικείμενα κ.ά. και αφού κουβεντιάσαμε με τους γλυκύτατους Συριανούς με τα δυτικά ονόματα, αποχαιρετήσαμε τη γοητευτική και λίγο μελαγχολική Άνω Σύρα του μεγάλου Μάρκου Βαμβακάρη.
Μια τελευταία γρήγορη βόλτα στα τραγουδισμένα από τον Μάρκο χωριά Φοίνικα, Γαλησσά, Ντελαγκράτσια (Ποσειδωνία) με τις εξοχικές επαύλεις και τους φροντισμένους κήπους.
… και μάγια μου ΄χεις κάνει Φραγκοσυριανή γλυκιά…
=====================================
Τήνος
Κυριακή 29 Μαϊου, σαλπάρουμε για Τήνο. Από μακρυά διακρίνεται επιβλητικό το καμπαναριό της Παναγίας της Ευαγγελίστριας. Πόσες καρδιές σκίρτησαν στο αντίκρισμά του, που αξιώθηκαν να φτάσουν για να εκπληρώσουν το τάμα τους στη Μεγαλόχαρη…
Μετά το προσκύνημα στην Παναγία, ανάβουμε το κεράκι μας στην Αγία Πελαγία και το μικρό ναό της Ζωοδόχου Πηγής μέσα στο Μοναστήρι.
Το βράδυ, μάταια ψάχναμε για το πανηγύρι στο χωριό Κτικάδος, όπως αβάσιμα μας πληροφόρησε κάποιος ντόπιος και για το λόγο αυτό το στήσαμε μόνοι μας με φαγητό, χορό και τραγούδι.
Δευτέρα 30 Μαϊου 2016, περιήγηση στα πανέμορφα χωριά της Τήνου:
Βώλαξ, με τους τεράστιους στρογγυλεμένους βράχους, Ταραμπάδος, με τους περίτεχνους ενετικούς περιστερώνες, καθολική και ορθόδοξη Καρδιανή, πανοραμική Υστέρνια, Πύργος, πατρίδα του γλύπτη Γιαννούλη Χαλεπά, όπου ξεναγηθήκαμε στο Μουσείο Μαρμαροτεχνίας και απολαύσαμε τις εκθέσεις μαρμάρου, τα στενά σοκάκια με τις βουκαμβίλιες και τα αρχοντικά με το μαρμάρινο διάκοσμο.
Ευχαριστούμε τα κορίτσια του Μουσείου για την ωραία ξενάγηση και μετά την ‘ονομάτων επίσκεψη’ στο Κοιμητήριο του Πύργου με τα εξαιρετικής τέχνης μνημεία, μας περιμένει η Πάνορμος με τα όμορφα ταβερνάκια για λίγη ξεκούραση πριν το ταξείδι της επιστροφής.
Να ‘μαστε γερές να γνωρίσουμε, παρέα, κι άλλους τέτοιους τόπους με αρχοντιά και πολιτισμό.
