Εκδηλώσεις – Η ΖΩΟΔΟΧΟΣ ΠΗΓΗ

Δημοσιεύθηκε την 24 Απριλίου, 202027 Απριλίου, 2020 από Smaro Psaltopoulou

Η ζωοδόχος πηγή Κιμμερίων στα χρόνια του κορονοϊού

Παρασκευή 24 Απριλίου 2020 – γιορτάζει η Παναγία του συλλόγου μας, η Ζωοδόχος Πηγή.

Δεν την τιμούμε φέτος όπως θα θέλαμε, αλλά ευχόμαστε, με ένα βιντεάκι – σε μουσική Σουγιούλ, στα μέλη και τους φίλους μας – και στον κ. Τσιόδρα – χρόνια πολλά, με υγεία και του χρόνου καλύτερα.

Δημοσιεύθηκε την 25 Μαρτίου, 202025 Απριλίου, 2020 από Smaro Psaltopoulou

σύλλογος γυναικών Κιμμερίων-μένουμε σπίτι

25η Μαρτίου σήμερα -199 χρόνια από την επανάσταση του 1821- αλλά δεν θα τιμήσουμε ως σύλλογος γυναικών τους ήρωές μας.

Μετά την τελευταία μας εκδήλωση στις 8 Μαρτίου, αφιέρωμα στην κυρά της Ρω, ποιος ξέρει πότε θα ξαναβρεθούμε, εξ’ αιτίας της πανδημίας που μαύρισε την ψυχή και πλάκωσε τις καρδιές μας. Όπως και τότε (1821) όλα είναι σιωπηλά γιατί πάλι τα σκιάζει η φοβέρα και τα πλακώνει … ο θάνατος. Κυρίαρχα συναισθήματα: η θλίψη, ο φόβος, η αγωνία, η αβεβαιότητα. Κυρίως ο φόβος, το ενδεχόμενο απώλειας αγαπημένων μας προσώπων. Οδυνηρό συναίσθημα κι αβάσταχτος ο πόνος της απώλειας και του πένθους που βιώνουμε από ξαφνικούς θανάτους αγαπημένων μας (οικογένειας, φίλων), που χάσαμε συνεχόμενα σε μικρό χρονικό διάστημα. Πώς να τα ξαναζήσουμε; Πώς θα τ’ αντέξουμε;

Αγωνιώ και φοβάμαι για όλους. Θλίβομαι για τους χιλιάδες θανάτους στην Κίνα, την Ιταλία, Ελλάδα, Ισπανία, σ’ όλο τον κόσμο. Αγωνιώ όμως και τρέμω για το ενδεχόμενο του ενός θανάτου, για τον έναν θάνατο κάποιου κοντινού μου αγαπημένου προσώπου. Κλείνω σφιχτά τα μάτια για να διώξω την εικόνα και τη σκέψη. Να ξορκίσω το κακό.

Τι μπορώ να κάνω; Τι μπορούμε και τι πρέπει να κάνουμε;

Να κάνουμε το φόβο ευθύνη. Με σεβασμό στις υπεράνθρωπες προσπάθειες γιατρών και νοσηλευτών, να ενηλικιωθούμε, να γίνουμε πολίτες, να μείνουμε σπίτι, να σκεφτούμε, να διαβάσουμε, να δούμε ταινίες, να μιλήσουμε με τους φίλους μας -στο τηλέφωνο, να μαγειρέψουμε, να δούμε παλιές φωτογραφίες των παιδιών μας, τα εφηβικά μας λευκώματα, να βαρεθούμε λίγο, δεν πειράζει. Και όλα αυτά, δόξα τω θεώ, κάτω από μια ασφαλή στέγη, την οποία κάποιοι συνάνθρωποί μας στερούνται.

Να μείνουμε μακριά ο ένας από τον άλλον, για να μπορέσουμε να ξαναβρεθούμε.

Με αίσθημα ατομικής και κοινωνικής ευθύνης και ηθική υποχρέωση να μην βλάψουμε τους συνανθρώπους μας, προχωρούμε με το κράτος ως πολίτες του και πειθαρχούμε στους κανόνες. Αναλαμβάνουμε τις ευθύνες μας. Μένουμε ενωμένοι και αγαπημένοι, από μακριά. Μένουμε σπίτι. Με υπομονή και αισιοδοξία.

Οι κερασιές θ’ ανθίσουν και φέτος … και φέτος θα γεμίσουν γλυκούς καρπούς, άνθη και φύλλα και μοσκοβολιά. Κι όλα θα γίνουν όπως πάντα.

Δημοσιεύθηκε την 8 Ιανουαρίου, 2020 από Smaro Psaltopoulou

Κιμμέρια 2020 -σύλλογος γυναικών

Σας ευχόμαστε χρόνια πολλά και σας προσκαλούμε

την Κυριακή 12 Ιανουαρίου 2020 και ώρα 11.00 στο πνευματικό κέντρο του ΙΝ Αγ. Δημητρίου Κιμμερίων, στην κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίτας του συλλόγου μας.

Κόντρα στο μύθο των δίσεκτων ετών, πιστεύουμε ότι η φετινή χρονιά θα είναι καλύτερη, με υγεία και χαρά, ξεκινώντας από τους τυχερούς της δικής μας πρωτοχρονιάτικης γιορτής. Και όπως πάντα, δεν θα έχουμε μόνο ένα φλουρί στη βασιλόπιτά μας.

Δημοσιεύθηκε την 11 Οκτωβρίου, 201923 Οκτωβρίου, 2019 από Smaro Psaltopoulou

σύλλογος γυναικών Κιμμερίων Ξάνθης:ραντεβού με τον Ηνίοχο στους Δελφούς.

Αν ποτέ αντικρίσεις αυτό το βλέμμα, το βέβαιο είναι ότι θα επιστρέψεις…

Ε Κ Δ Ρ Ο Μ Η

Στους Δελφούς, Γαλαξίδι, Ναύπακτο, Μεσολόγγι

18, 19 και 20 Οκτωβρίου 2019

Αναχώρηση από ΚΤΕΛ Ξάνθης: Παρασκευή 18-10-2019 ώρα 6 π.μ. και από Κιμμέρια 6.15 π.μ.

Επίσκεψη αρχαιολογικού χώρου και μουσείου Δελφών, Γαλαξίδι και διανυκτέρευση σε κεντρικό ξενοδοχείο της Ναυπάκτου (ΑΚΤΗ)

2η μέρα: Μεσολόγγι, τακτοποίηση σε κεντρικό ξενοδοχείο (LIBERTY) δίπλα στον κήπο των Ηρώων, τον οποίο θα επισκεφθούμε, λιμνοθάλασσα, διανυκτέρευση.

3η μέρα Κυριακή 20-10-2019: επίσκεψη στην Πινακοθήκη, φαγητό στο Αιτωλικό και επιστροφή από ιόνια οδό -αργά το βράδι- στην Ξάνθη.

Κόστος συμμετοχής: 100 ευρώ (μεταφορά – διανυκτέρευση – πρωϊνό).

τηλ. επικοινωνίας: 2541027518 και 6983772227

Παρασκευή μεσημέρι, 18-10-2019, ήμασταν όλοι εκεί, στον ομφαλό της γης!
στο σημαντικότερο μαντείο (θρησκευτικό και πολιτικό κέντρο) του αρχαίου κόσμου.

Εντυπωσιασμένοι από την επιβλητικότητα του Δελφικού Τοπίου, τις Φαιδριάδες Πέτρες απ’ όπου κατακρημνίζονταν οι βέβηλοι, το μύθο και την ιστορία, ανεβαίνουμε στον αρχαιολογικό χώρο από την ιερή οδό ως άλλοι θεοπρόπες, αφήνοντας δεξιά μας το ναό της Αθηνάς Προναίας με τον περίφημο θόλο, συναντάμε το γυμνάσιο, ερείπια διαφόρων ναϊσκων -των θησαυρών των πόλεων- όπως αυτόν των Αθηναίων και των Σιφνίων και βέβαια το ιερό του Απόλλωνα, το σημαντικότερο κτήριο του Μαντείου που κυριαρχεί στο Δελφικό Τοπίο.

Λίγο πριν το ναό του Απόλλωνα, πάνω στην ιερή οδό, από παριανό μάρμαρο, ο θησαυρός των Αθηναίων, δωρικού ρυθμού.

τα ερείπια του σημαντικότερου μνημείου του αρχαιολογικού χώρου, ο ναός του Απόλλωνα, δωρικού ρυθμού, 15 χ 6 κίονες, όπου ερχόταν σε έκσταση η Πυθία αναμασώντας φύλλα δάφνης, αφού είχε εξαγνισθεί στην Κασταλία Πηγή.

το ζεύγος Νταλάρα με τη -σύγχρονη- γλυκούλα σκυλίτσα του αρχαιολογικού χώρου.

Β.Δ. του ναού του Πυθίου Απόλλωνα, το αρχαίο θέατρο και βορειότερα, στο υψηλότερο σημείο του λόφου, το Στάδιο, όπου διεξάγονταν τα Πύθια. Εδώ το 1927 ο Άγγελος Σικελιανός και η Εύα Πάλμερ, αναβίωσαν τις Δελφικές Γιορτές, με αθλητικούς αγώνες, την τραγωδία του Αισχύλου “Προμηθέας Δεσμώτης” και ελληνικούς παραδοσιακούς χορούς.

Αφήνοντας τον αρχαιολογικό χώρο των Δελφών για να επισκεφθούμε το Μουσείο, απαθανατίζουμε τους αστέρες της παρέας, Ελένη και Θέμη, δεμένους αρμονικά (στυλιστικά και χρωματικά, όχι ηλικιακά) με το δελφικό τοπίο.

1η φωτο από μουσείο:η Μαρία με τη Σφίγγα, από το θησαυρό των Σιφνίων.

Η Σοφία περιεργάζεται τον ομφαλό της γης.

Η Δήμητρα και ο Χριστόδουλος στον κίονα με τις χορεύτριες (βρισκόταν μπροστά στο ναό του Απόλλωνα), οι οποίες με το ένα χέρι υψωμένο, πιθανόν να κρατούσαν τον ομφαλό της γης.

Αντίνοος, ο όμορφος αλλά άτυχος αυτός νέος από τη Βιθυνία της Μ. Ασίας (πατρίδα των παππούδων μου), τοποθετήθηκε το 136 μ.Χ. από το Ρωμαίο αυτοκράτορα Αδριανό, ως μαρμάρινο άγαλμα στην είσοδο του ναού του Απόλλωνα, μαζί με άλλα αφιερώματα.

Επιτέλους, το ραντεβού με τον Ηνίοχο πραγματοποιήθηκε μετά από 42 χρόνια, από την πενταήμερη του σχολείου. Του είχα υποσχεθεί πως θα ξανάρθω. Μακάρι το λαμπερό του βλέμμα να με οδηγήσει πάλι, σύντομα, στο μαγικό αυτό τόπο.

Αποχαιρετούμε τον Ηνίοχο και παίρνουμε το δρόμο προς Ιτέα για φαγητό.

Φτάνουμε βράδυ στη Ναύπακτο, μετά από ένα σύντομο πέρασμα από το πανέμορφο Γαλαξίδι με τ’ αρχοντόσπιτα των καπεταναίων και τον Αη Νικόλα τους ψηλά στην πλατεία. Φυσικά και προμηθευτήκαμε γαλαξιδιώτικο ρεβανί.

Μετά τη νυχτερινή μας γνωριμία με τη μαγευτική Ναύπακτο (στο λιμάνι με το φάρο και το άγαλμα του Ανεμογιάννη), διενυκτερεύσαμε στο ΑΚΤΗ, ένα ξενοδοχείο κόσμημα, του οποίου ο ιδιοκτήτης ως συλλέκτης, έχει στους τοίχους παλιές χρυσοκέντητες φορεσιές και κεντήματα, έπιπλα κ.α. με άποψη και λεπτό γούστο, ευγένεια και εξαιρετικό πρωϊνό.

Μπροστά από το ξενοδοχείο και πίσω μας η γέφυρα Ρίου-Αντιρρίου. Κατασκευάσθηκε το 2004, στους Ολυμπιακούς της Αθήνας. Το ξέρατε ότι έχει διάρκεια ζωής μόνον 120 χρόνια;

Απορεί και εξίσταται η Αντιπρόεδρος με τον κάκτο δένδρο. Άλλος τόπος, άλλο κλίμα.

Από τον παραλιακό δρόμο στο λιμάνι για καφέ, στο βάθος η γέφυρα Ρίου – Αντιρρίου και το δικάταρτο ιστιοφόρο να κατευθύνεται προς το λιμάνι.

Τα κορίτσια μας Μαρία και Παρασκευούλα στην είσοδο του λιμανιού με φόντο το “φτωχικό” ιστιοφόρο.

Στην πλατεία του λιμανιού, με τον Νότη Μπότσαρη, πριν ανηφορίσουμε για τον Πύργο του, όπου λειτουργεί έκθεση για την ιστορική ναυμαχία της Ναυπάκτου (1571), στην οποία έχασε το δεξί του χέρι ο συγγραφέας του ¨Δον Κιχώτη¨ Μιγκέλ Θερβάντες.

Σε μια από τις αίθουσες του Πύργου με τους πίνακες των ευγενών που πήραν μέρος στη ναυμαχία.

Τ’ αδελφάκια Τασούλα και Σίμος στον κήπο αυτού του βενετικού πύργου.

Μεσολόγγι, απόγευμα στην Πινακοθήκη – Μουσείο Ιστορίας στην πλατεία Μάρκου Μπότσαρη.

Αυθεντικός πίνακας του Γάλλου ζωγράφου Ντε Λασάνκ : “η αυτοθυσία της μάνας”

Ευχαριστούμε τον κ. Δημήτρη Παρασκευά, την ψυχή της Πινακοθήκης, για την υπέροχη -πάντα δωρεάν- ξενάγηση, τη φιλοξενία και τα δώρα για το Σύλλογο.

Στο γραφείο του Πρωθυπουργού Χαρίλαου Τρικούπη.

“Η άφιξη του Λόρδου Βύρωνα στο Μεσολόγγι” του Θ. Βρυζάκη, εδώ αντίγραφο Γ. Κασόλα.

Από τον Άγ. Σπυρίδωνα κάθε χρόνο Κυριακή των Βαϊων -ημέρα μνήμης της Εξόδου- ξεκινά η πομπή για τον κήπο των Ηρώων.

Κυριακή πρωϊ στον ιερότερο τόπο της ιερής πόλης του Μεσολογγίου, στον Κήπο των Ηρώων. Ο Τύμβος με τα οστά 10.000 περίπου ελεύθερων πολιορκημένων.

Σχετικά πρόσφατο (2014) το μνημείο των Θρακών από Αδριανούπολη, Σηλυβρία, Φιλιππούπολη, Στενήμαχο, Σαμάκοβο (Ξενοκράτης) που συμμετείχαν στην ηρωϊκή έξοδο.

Ο Γιώργος Αποστολάκος από τη Μάνη, ζεί στο Μεσολόγγι 20 χρόνια και ξεναγεί στον Κήπο των Ηρώων με προθυμία, ευγένεια και πλήρη γνώση της ιστορίας. Τον ευχαριστούμε για την ωραία ξενάγηση.

Λόρδος Μπάιρον: ο μεγαλύτερος φιλέλληνας. Ποιητής, νέος, ευγενής, πλούσιος. Λάτρευε την Ελλάδα: “της έδωσα το χρόνο, την υγεία μου, την περιουσία μου και τώρα της δίνω τη ζωή μου. Τι μπορούσα να κάνω περισσότερο;” (ήταν μόνο 36 ετών).

… Μα η παιδούλα στον τάφο του Μπότσαρη, δεν γυρεύει τον ύπνο, ουδέ τ’ όνειρο,

μελετά τα λαμπρά παλικάρια … (Κωστής Παλαμάς)
Η Ελληνοπούλα (παιδούλα) είναι έργο του Γάλλου γλύπτη Δαυϊδ της Αγγέρης.

Ο ιστορικός Σπ. Τρικούπης επέστρεψε στο Μεσολόγγι από τη Ζάκυνθο με τα χειρόγραφα του εθνικού ύμνου σταλλμένα από το Σολωμό στον Βύρωνα, για να τα σχολιάσει. Ήταν 19 Απριλίου 1824. Η ημέρα που εξέπνευσε ο Λόρδος Βύρωνας.

Ο Διονύσιος Σολωμός μόλις διάβασε τη θλιβερή είδηση, χτύπησε το πρόσωπό του με το χέρι και άρχισε ν’ απαγγέλει:

Λευτεριά για λίγο πάψε να χτυπάς με το σπαθί

τώρα σίμωσε και κλάψε εις του Μπάϋρον το κορμί.

Δημοσιεύθηκε την 23 Σεπτεμβρίου, 201923 Σεπτεμβρίου, 2019 από Smaro Psaltopoulou

επίσκεψη Αγ. Δημητρίου του Μυροβλήτου στο ναό του στα Κιμμέρια Ξάνθης

Κιμμέρια, Παρασκευή 20 Σεπτεμβρίου 2019, 7μ.μ. Ο Άγιος Δημήτριος ο Μυροβλήτης από το μεγαλοπρεπή ναό του στη Θεσσαλονίκη, επισκέπτεται έναν άλλο ιστορικό ναό του που ανοικοδομήθηκε το 1902 στα Κιμμέρια Ξάνθης επί Μητροπολίτου Ιωακείμ Σγουρού. Μεγάλη τιμή για τους Κιμμεριώτες που με χαρά περιμένουν να υποδεχτούν και να προσκυνήσουν τα ιερά λείψανα του Αγίου.

Η πρωτοβουλία, ο συντονισμός και η διοργάνωση της έλευσης των λειψάνων του Αγίου, ανήκουν στον π. Κων/νο Παπακωνσταντίνου, εφημέριο του Ι.Ν.Αγ. Δημητρίου Κιμμερίων και γίνεται στο πλαίσιο του εορτασμού των 100 χρόνων από την απελευθέρωση της Ξάνθης (1919) από τους Βούλγαρους. Σημειώνεται ότι, για τα εγκαίνια του ναού το 1904, τυπώθηκε χαλκογραφημένη εικόνα του Αγίου Δημητρίου που σκοτώνει το Βούλγαρο Σκυλογιάννη, για να τονωθεί το εθνικό φρόνημα των Κιμμεριωτών που προκλήθηκαν και ταλαιπωρήθηκαν από τους Βούλγαρους Εξαρχικούς.

Ο Μητροπολίτης μας κκ. Παντελεήμων, υποδέχεται, ευλογεί, ασπάζεται και παραλαμβάνει τα ιερά λείψανα του Αγ. Δημητρίου του Μυροβλήτου, τα οποία μετέφερε από τη Μητρόπολη Θεσσαλονίκης και παρέδωσε ο Πρωτοσύγκελος της Μητροπόλεως Θεσ/νίκης Αρχιμανδρίτης Ιάκωβος.

Ο Άγιος συνοδευόμενος από πλήθος πιστών, εισέρχεται και τοποθετείται στο ναό του, στο ναό μας, για τριήμερο προσκύνημα.

Ο μέγας αρχιερατικός εσπερινός τελέστηκε από τον Μητροπολίτη μας, παρουσία του νέου Δημάρχου Ξάνθης κ. Μ. Τσέπελη και εκπροσώπων του Στρατού και της Αστυνομίας.

Ξεχωριστή ομορφιά και αρμονία σ’ αυτόν τον πανηγυρικό εσπερινό αλλά και στη θ. λειτουργία της Κυριακής, πρόσφεραν οι ιεροψάλτες του Ι.Ν.Αγ. Θεράποντα Τούμπας Θεσ/νίκης, υπό την καθοδήγηση του Πρωτοψάλτη τους κ. Γ. Πατρώνα. Τους ευχαριστούμε πολύ.

Η γλυκιά βυζαντινή μουσική που πλημμύρισε το ναό μας, σε συνδυασμό με τις μεταβυζαντινές αγιογραφίες του Αδριανουπολίτη ζωγράφου Μιχαήλ Δημόπουλου, αλλά κυρίως τα υπέροχα νεοκλασικιστικά στοιχεία στις τοιχογραφίες του ναού (ανθοταινίες και αετώματα που διακοσμούν τα παράθυρα, αγγελάκια σαν ακροκέραμα, οι δύο άγγελοι ψηλά στο τέμπλο με τους αυλούς), απέδειξαν άριστα τη συνέχεια του ελληνισμού, -τον αρχαίο κόσμο με το βυζαντινό και την Ορθοδοξία.

Άλλωστε οι τοιχογραφίες του Ι.Ν.Αγ. Δημητρίου Κιμμερίων, που ανοικοδομήθηκε και φιλοτεχνήθηκε κατά την κρίσιμη εκείνη για το έθνος χρονική περίοδο, παρουσιάζουν και ιδεολογικό ενδιαφέρον, τονίζοντας την εθνική και πολιτιστική συνέχεια της Ελληνικής κοινότητας.

Δημοσιεύθηκε την 16 Ιουλίου, 201920 Σεπτεμβρίου, 2019 από Smaro Psaltopoulou

απόδραση στη Θάσο, με το σύλλογο γυναικών Κιμμερίων Ξάνθης

ΕΚΔΡΟΜΗ στη ΘΑΣΟ: Κυριακή 21 Ιουλίου 2019

Αναχωρούμε στις 6.15΄από Ξάνθη (πλ. Μπαλτατζή) και 6.30΄από Κιμμέρια.

Επισκεπτόμαστε την Παναγία, τη Χρυσή Αμμουδιά, τη Μονή Αρχαγγέλου Μιχαήλ και τον Λιμένα.

Επιστρέφουμε κατά τις 10 το βράδυ.

Κόστος συμμετοχής: 15 ευρώ.

τηλ. επικοινωνίας:2541027518 και 6983772227

Η εκδρομή αυτή αναβλήθηκε, γιατί μια μέρα πριν, στις 20 Ιουλίου 2019 και ενώ βρισκόμασταν στο σύλλογο, απέναντι από το σπίτι της Μαρίας Ιακωβίδου , παγώσαμε από το φρικτό νέο του θανάτου της. Έτσι ξαφνικά κι απρόσμενα η αγαπημένη μας Μαρία έφυγε. Γεμίζοντας θλίψη την ψυχή μας και αφήνοντάς μας, εκτός απ’ το πλατύ της χαμόγελο, μόνο καλές αναμνήσεις και εικόνες. Θα έχει πάντα μια θέση στην καρδιά μας, αλλά, δυστυχώς, το στασίδι της, η θέση της στη χορωδία, η θέση της στην αίθουσα (που παρακολουθούσε με χαρά όλες μας τις εκδηλώσεις) θα είναι άδεια. Για να μας τη θυμίζουν περισσότερο. Καλό παράδεισο Μαρία.

Μετά τους τραχανάδες, οι χρυσοχέρες του συλλόγου ανοίγουν φύλλα για τις χυλοπίτες. Είμαστε σχεδόν έτοιμες για τις γιορτές παλιάς πόλης.

Γιορτές παλιάς πόλης 2019. Μια χαρά πήγαν. Αν προλαβαίναμε να κρατήσουμε και κανέναν κόκκινο τραχανά για μας, καλά θα ήταν. Τα μόνα που μείνανε ήταν λίγα ηδύποτα. Όχι, τη φράουλα με βότκα, λόγω της βραδινής ψύχρας, την τιμήσαμε ιδιαίτερα (μας κατέστρεψε και φέτος ο Θέμης).

8 Σεπτεμβρίου 2019.Τελικά η εκδρομή στη Θάσο πραγματοποιήθηκε, με το ίδιο πρόγραμμα. Παναγία, Χρυσή Αμμουδιά, Ποταμιά (στο μαγαζί της Πλουσίας), στον Αρχάγγελο και στον Λιμένα …για παγωτό.

Απ’ τους καλύτερους συνταξιδιώτες ο κ. Βασίλης και η κ. Πηνελόπη Κερκινοπούλου, κάτοικοι εξωτερικού, αλλά πάντα κοντά μας.

Αναστασία Παπανίκα και Ελένη Βασιλειάδου, μάλλον είχαν κουραστεί, με το ζεύγος Χατζηγεωργίου στο βάθος, όλο χαμόγελα. Πάντα τέτοια παιδιά.

Δημοσιεύθηκε την 31 Μαΐου, 201911 Ιουνίου, 2019 από Smaro Psaltopoulou

Βεργίνα, ταξίδι ιστορίας στην καρδιά της Μακεδονίας

χρυσή λάρνακα Φιλίππου Β΄: Μουσείο Βασιλικών Τάφων Αιγών (Βεργίνας)

Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Γυναικών Κιμμερίων Ξάνθης, διοργανώνει ημερήσια εκδρομή στη Βεργίνα, το Σάββατο 8 Ιουνίου 2019.

Επισκεπτόμαστε το αρχαιολογικό Μουσείο Βεργίνας, τη Βέροια (Βήμα Απ. Παύλου, συνοικία Μπαρμπούτας) και τη Μονή Παναγίας Δοβρά – Αγ. Λουκά ιατρού.

τιμή συμμετοχής 20 ε. Πληροφορίες:2541027518 και 6983772227

Μουσείο Βασιλικών Τάφων Αιγών, τάφος Φιλίππου Β΄

Βεργίνα Σάββατο 8-6-2019, 10.30΄

Από την είσοδο της Μεγάλης Τούμπας, κατηφορίζοντας, μεταφερθήκαμε στο χώρο της Νεκρόπολης των Αιγών, στο κέντρο του Μακεδονικού Βασιλείου, στα μέσα του 7ου π.Χ. αι.

Εκεί, το 1977, το τσαπάκι του Μανώλη Ανδρόνικου συναντά την ιστορία. Χτυπά την πόρτα του βασιλιά Φιλίππου, μετά από 2.500 χρόνια, περίπου. Και τη βρίσκει κλειστή, απείραχτη στους αιώνες. Βρίσκει τον 1ο ασύλητο μακεδονικό τάφο!

Θα γράψει αργότερα: “Μέσα στη σαρκοφάγο υπήρχε μια ολόχρυση λάρνακα κι επάνω στο κάλυμμά της ένα επιβλητικό ανάγλυφο αστέρι με δεκαέξι ακτίνες. Έπρεπε να κρατήσουμε την ψυχραιμία μας, μόλο που τα μάτια μας είχαν θαμπωθεί απ’ αυτό που βλέπαμε και η καρδιά μας πήγαινε να σπάσει απ’ την αγωνία. …Αυτό που αντικρίσαμε στο άνοιγμά της, μας έκοψε την ανάσα και μας πλημμύρισε με δέος. Ένα ολόχρυσο στεφάνι από φύλλα και καρπούς βελανιδιάς … πάνω στα οστά”.

το ταλαιπωρημένο από την πυρά χρυσό στεφάνι του Φιλίππου Β

Σήμερα και μεις, γίναμε αυτόπτες μάρτυρες της ιστορίας και της ιστορικής αλήθειας.

Σταθήκαμε με σεβασμό μπροστά στους Βασιλικούς Τάφους και μέσα στο απόλυτο σκοτάδι, νοιώσαμε την εκτυφλωτική λάμψη, την ομορφιά και τη δύναμη των συγκλονιστικών ευρημάτων.

το ωραιότερο κόσμημα της αρχαιότητας με τη μελισσούλα στο κεντρικό άνθος -επάνω-, το χρυσό διάδημα της βασιλικής συζύγου (Μήδας)

Η χρυσή λάρνακα του προθαλάμου με το δωδεκάκτινο αστέρι και το ολόχρυσο στεφάνι από άνθη μυρτιάς της Μήδας, αριστούργημα μικροτεχνίας(κάτω).

Ο θώρακας και η χρυσελεφάντινη ασπίδα (κάτω) από την πανοπλία του Φιλίππου Β΄

Η ασημένια τεφροδόχος με το ολόχρυσο στεφάνι βελανιδιάς από τον ασύλητο τάφο του “πρίγκηπα”, Αλεξάνδρου Δ΄, δολοφονημένου γιου του Μεγάλου Αλεξάνδρου και της Ρωξάνης.

Μετά τη συγκλονιστική εμπειρία στον τύμβο των Βασιλικών Τάφων, επισκεφτήκαμε το Βήμα του Απ. Παύλου, στη συνοικία Μπαρμπούτα, όπου ο Απόστολος, ερχόμενος από Τρωάδα, Σαμοθράκη, Νεάπολη(Καβάλα), Φιλίππους, Αμφίπολη, Απολλωνία και Θεσσαλονίκη, δίδαξε το λόγο του Χριστού, πρωτίστως, στους ομοεθνείς του Ιουδαίους.

Πολύ κοντά στο Βήμα του Απ. Παύλου, εντοπίσαμε το μεζεδοπωλείο “Στάσου Μύγδαλα” για το οποίο είχαμε ακούσει και διαβάσει τα καλύτερα. Σταθήκαμε λοιπόν στα “Μύγδαλα” να ξαποστάσουμε και οι πληροφορίες μας αποδείχτηκαν βάσιμες. Το μαγαζί είναι καταπληκτικό! Όμορφος χώρος, απλά και έξυπνα διακοσμημένος, με άποψη. Και ο τίτλος ευρηματικός. Άλλωστε ποιος δεν θυμάται το Βόγλη στα νιάτα του, γοητευτικό βουκόλο να ξεροσταλιάζει έξω από το Hotel Διομεία στο Σύνταγμα για την Άνναμπελ; Όσον αφορά στο φαγητό, ωραία πιάτα, γευστικά, μεγάλη ποικιλία, καλή και γρήγορη εξυπηρέτηση, χαμηλές τιμές και για το κλείσιμο, προσφορά γλυκάκι σοκολατίνα …απολαυστική!

Από τη Βέροια ανηφορίσαμε για τη Μονή Παναγίας Δοβρά (από το σλαβικό Dobra: Καλή) του 12ου μ.Χ. αι. και Αγ. Λουκά Κριμαίας του ιατρού, σ’ έναν κατάφυτο τόπο στο Βέρμιο με θέα το μακεδονικό κάμπο, όπου μας ξενάγησε με ευγένεια και ηρεμία ο π. Δαυϊδ.

Ευχαριστούμε τα μέλη και τους φίλους μας, παλιούς και νέους, που μεγάλωσαν (52 άτομα, δεν τα λες λίγα) και ομόρφυναν την παρέα μας και σ΄αυτήν την εκδρομή. Με το καλό να ξαναβρεθούμε!

Δημοσιεύθηκε την 31 Μαΐου, 2019 από Smaro Psaltopoulou

1453,το νέο της Άλωσης, μαχαιριά στην καρδιά του Πόντου

“Α – Γιάννε, επαρ’ υπομονήν, επαρ’ και παργορίαν. Οι Έλληνες γερούν κι ανθούν και φέρουν πάλεν άλλο”

26 Μαϊου 2019. Τιμήσαμε και φέτος, 100 χρόνια από το έγκλημα της γενοκτονίας, τους νεκρούς μας Πόντιους, θύματα της τουρκικής θηριωδίας από το 1908 έως το 1923, μαζί με τη μαύρη επέτειο της άλωσης της Πόλης, όπως την είδαν τότε, οι ελεύθεροι ακόμη Έλληνες της αυτοκρατορίας της Τραπεζούντας.

Αναφερθήκαμε στην “Μπάντα”, την περίφημη Φιλαρμονική της Κερασούντας, την οποία επιστράτευσε ο μισητός Τοπάλ Οσμάν για να τον συνοδεύει στις εγκληματικές του εξορμήσεις στα χωριά του Πόντου και από τα μέλη της οποίας επέζησε μόνο ο Ιωάννης Παπαδόπουλος, 23 χρ. τότε, που εγκαταστάθηκε στην Καβάλα και έγραψε το 1965 την ιστορία του.

Αναφερθήκαμε και στο βιβλίο του Χ. Τσιρκινίδη, διαβάζοντας δυο μικρά αποσπάσματα: “Αλλόγλωσση κι αλλόθρησκη. Μισή Τουρκάλα μισή Ελληνίδα. Θυμάμαι, τρεις Έλληνες ψάχναμε τις ρίζες μας στα πανύψηλα παρχάρια του Πόντου. Δεν θα ξεχάσω, τα μάτια σου πέταξαν μακρυά στο χρόνο σαν άκουσες πως είμαστε Γιουνάν. Κι εγώ Γιουνάν είμαι … η μάνα μου 4 χρονών κοριτσάκι έχασε τους γονείς της στην εξορία το 1917. Θυμάμαι, έφυγες απότομα από κοντά μας. Φοβήθηκες το μυστικό σου; Λίγο πιό πέρα, κάτω απ’ το ξύλινο μπαλκόνι του σπιτιού σου, μας κοιτούσες απελπισμένα κι απ’ τα μάτια σου έτρεχαν ποτάμι τα δάκρυα…”

Δημοσιεύθηκε την 3 Μαΐου, 20193 Μαΐου, 2019 από Smaro Psaltopoulou

Ο σύλλογος γυναικών Κιμμερίων στη Ζωοδόχο Πηγή Κιμμερίων

*Παρασκευή 3 Μαϊου 2019, γιορτάσαμε στο* παρεκκλήσι της Ζωοδόχου Πηγής, με αρτοκλασία, ωραία στολισμένες εικόνες, πολλά κεράσματα, νόστιμα εδέσματα και λαμπρό καιρό.

Ο π. Αρχοντής πάντα παρών στη Ζωοδόχο Πηγή. Άλλωστε επί των ημερών του κτίστηκε το παρεκκλήσι (1987).

Μικρά και μεγάλα όμορφα κορίτσια, σημερινά και αυριανά μέλη μας.

Καλές οι πανοραμικές του Αϊβαλιώτη (…χρόνια στο ‘κουρμπέτι’).

Δημοσιεύθηκε την 23 Απριλίου, 20198 Μαΐου, 2019 από Smaro Psaltopoulou

Κάλαντα Λαζάρου στα Κιμμέρια Ξάνθης

Σάββατο 20 Απριλίου 2019

“Σήκω Λάζαρε και μην κοιμάσαι”

Ο σύλλογος Γυναικών Κιμμερίων, για 3η χρονιά, τηρώντας τα έθιμα και συνεχίζοντας την παράδοση, ψάλλει τα κάλαντα του Λαζάρου στον Ι.Ν. Αγ. Δημητρίου, επισκέπτεται όλα τα σπίτια του χωριού, μοιράζει μυρωδάτα λαζαράκια και δέχεται στα στολισμένα καλάθια τα αυγά που με χαρά προσφέρουν οι Κιμμεριώτισσες κυράδες.

“Οι κοτούλες σας αυγά γεννούνε – οι φωλίτσες σας δεν τα χωρούνε

δώστε και σε μας να τα χαρούμε – για τον Λάζαρο που τραγουδούμε.”

Τα λαζαράκια έχουν ευλογηθεί από π. Κωνσταντίνο και παραδίδονται στις μικρές Λαζαρίνες Θεοδώρα και Αναστασία, η οποία καμαρώνει με τη μακεδονίτικη φορεσιά της προγιαγιάς της Ευαγγελίας Καρναμπίτα.

Ξεκινήσαμε, τιμής ένεκεν, από το σπίτι της μεγάλης χορηγού του λαογραφικού μας μουσείου, Αναστασίας Μικιρντισσιάν-Σωτηριάδου.

Στο κατώφλι της οικίας Πετκίδη, μετά τα κάλαντα, ευχηθήκαμε στην οικοδέσποινα και την κόρη, περαστικά για τον κ. Χαράλαμπο.

Με ευχαρίστηση δεχτήκαμε τ’ αυγουλάκια και τα κεράσματα της Ζωής Καρακάση.

Πίσω από τα κάγκελα -λόγω σκύλων- η καθηγήτριά μας Χρυσούλα Χατζηγιαννίδου, μας πρόσφερε -αντί αυγών- χρήματα και το πλατύ χαμόγελό της.

Στο καφενείο της Ελπίδας, που καθιερώσαμε ως χώρο συνάντησής μας κάθε Παρασκευή πρωϊ και με την ευκαιρία του παζαριού που γίνεται εκεί.

φτάνουμε στο κομμωτήριο της Ελένης, την οποία βρίσκουμε να ομορφαίνει τη Μαρία.

Άρτι αφιχθείσα από τη Γερμανία, μας καλοδέχεται και μας “καλοκαρδίζει” η Αποστολία Κωνσταντινίδου.

Ένα σπίτι γεμάτο ζωή, χαρούμενα παιδιά και όμορφα λουλούδια, αυτό της Αντωνίας Κώστογλου.

Γρήγορο πέρασμα από της Έλλης και του Σταύρου Κατσούλη γιατί

τα παιδιά μας εξουθενώθηκαν. Κουράγιο, μας έμεινε το άλλο μισό χωριό.

Υπομονετικά μας περίμενε το ζεύγος Βασιλειάδη, γιατί ξέρετε έχουμε και το παζάρι στην Ξάνθη. Κύριε Βαγγέλη, παρακαλώ ετοίμασε το ακορντεόν, η Ζωοδόχος Πηγή … έφτασε.

Ανυπομονεί κάθε χρόνο η κυρία Όλγα με τ’ αυγά έτοιμα στο πασχαλινό της μπωλ και την ενίσχυση του συλλόγου μας στο χέρι. Μάλιστα τηλεφωνεί και στη Γιώτα (νύφη της) ν’ ακούσει τα κάλαντα από τις Λαζαρίνες. Και του χρόνου καλή μου.

Ο μικρός Νικόλας με την επίσης μικρή γιαγιά και το θείο του, αφού έχει πάρει το λαζαράκι

σκιάχτηκε λίγο από το αγέλαστο ομοίωμα του Λαζάρου. Μάλλον δεν έχει παρακολουθήσει ακόμα τα τρομακτικά παιδικά προγράμματα της tv

Στην ίδια γειτονιά η Σοφία Κόντη, κατεβαίνει από το βασίλειό της στο δρόμο και παραλαμβάνει τα λαζαράκια για τα εγγόνια της, προσφέροντάς μας τα δέοντα.

Το ζεύγος Πατσούρα (Γιώτα και Βασίλης) σε μια αυλή γεμάτη παιχνίδια περιμένουν τα εγγονάκια τους.

Η αεικίνητη Χρυσούλα Εγγλεζάκη με το λαζαράκι αλλά και το πορτοφόλι στο χέρι (μάλλον της κόστισε λίγο ακριβά ο λαζαράκι). Ωστόσο δεν παρέλειψε το κέρασμα. Πρέπει να πήραμε ένα – δυο κιλά. Και να θες ν’ αγιάσεις…

Πριν το τέλος, στο δρόμο συναντήσαμε τη Μαρία και το Μιχάλη Λομβαρδέα.

Αφού είπαμε τα κάλαντα στη μαμά Ιακωβίδου, κλείσαμε με την Ολυμπία, όπου εδώ δικαιωματικά, το σκήπτρο, μάλλον τον Λάζαρο πήρε η μικρή Πολυξένη κρατώντας τον τόσο ωραία ψηλά.
Αγαπημένα μας παιδάκια, σας ευχαριστούμε και σας αγαπούμε πολύ, ελπίζουμε να ξεχάσετε την κούρασή σας και του χρόνου, να ξαναπούμε μαζί (και με άλλα παιδιά) τα κάλαντα του Λαζάρου.
Ευχαριστούμε και όλες τις άλλες κυρίες που μας καλοδέχτηκαν στα σπίτια τους, αλλά δεν προλάβαμε να τις απαθανατίσουμε. Επιφυλασσόμαστε.
Καλή Ανάσταση και του χρόνου με υγεία!!!

λαμπάδες (μελισσοκέρια) ζωγραφισμένες από την πρόεδρο για τα μέλη του Δ.Σ. και τις Αναστασίες του συλλόγου.

—————————————————————————

Πέμπτη απόγευμα, 25 Απριλίου 2019.

Επισκεφτήκαμε και φέτος 20 σπίτια του χωριού, μοναχικών, κυρίως, ανθρώπων, στους οποίους προσφέραμε τσουρέκια και κόκκινα αυγά που είχαμε βάψει το πρωϊ.