Την Κυριακή 13 Νοεμβρίου 2016, την αφιερώσαμε στην ελιά -το ευλογημένο δέντρο που για μας τους Έλληνες είναι κάτι παραπάνω από ένα δέντρο ή ένας καρπός, είναι ιστορία, παράδοση, θρησκεία, πολιτισμός, ρίζες, ταυτότητα, ολυμπιακοί αγώνες, σύμβολο ειρήνης- σε μια όμορφη εκδήλωση για παιδιά και μεγάλους, με ποιήματα (Κ. Παλαμά και Ι. Πολέμη), παραμύθια (μια γέρικη ελιά στη φάτνη του Χριστού), σχετικά βιντεάκια (αξίζει να δείτε το: the olive tree will always be here), πίνακες ζωγραφικής, τραγούδια.
Κάτω από μια ελιά κατέστρωναν τα σχέδιά τους ο Οδυσσέας με τον Τηλέμαχο. Ομήρου Οδύσσεια: “Tότες καθίσαν στης ιερής ελιάς τη ρίζα οι δυο τους, να δουν πως θα ξεκάμουνε τους άτιμους μνηστήρες”.
Κάτω από μια ελιά, στο Όρος των Ελαιών προσευχήθηκε ο Χριστός λίγο πριν δεχτεί το φιλί της προδοσίας και κουβαλήσει το σταυρό του, φτιαγμένο από ξύλο ελιάς. Κλαδί ελιάς στέλνει ο Θεός στο Νώε με το περιστέρι, σύμβολο γαλήνης και ειρήνης μεταξύ Θεού και ανθρώπων.
Κάτω από μια ελιά στον ιερό λόφο του Στράνη στη Ζάκυνθο, εμπνεύσθηκε και έγραψε ο Διονύσιος Σολωμός τον Ύμνο προς την Ελευθερία.
“Αν αποσυνδέσεις την Ελλάδα, θα δεις ότι αποτελείται από μια ελιά, ένα αμπέλι και ένα καράβι. Που σημαίνει ότι μ’ αυτά τα τρία μπορείς να την ξαναφτιάξεις”, Οδυσσέας Ελύτης.
