Άγ. Παϊσιος ο Αγιορείτης: προσκύνημα συλλόγου γυναικών Κιμμερίων Ξάνθης
3 Δεκ. 2016, ημερήσια εκδρομή – προσκύνημα
Από τα Φάρασα της Καππαδοκίας, τον Ιούλιο του 1924, η πολυμελής οικογένεια του Πρόδρομου Εζνεπίδη, με τον νεογέννητο και νεοφώτιστο γιο τους Αρσένιο, βαφτισμένο από τον μετέπειτα Άγιο Αρσένιο τον Καππαδόκη, παίρνει το δρόμο της προσφυγιάς. Από το λιμάνι της Μερσίνας, στον Πειραιά, την Κέρκυρα, την Ηγουμενίτσα, με κατάληξη την Κόνιτσα. Το μωρό αυτό μεγάλωσε στην Κόνιτσα με τα άλλα 8 αδέλφια του, πήγε σχολείο, υπηρέτησε στο στρατό ως ασυρματιστής και το 1949 πήγε για 1η φορά στο Άγιο Όρος. Η 1η Μονή στην οποία κατευθύνθηκε ήταν του Αγ. Ιωάννου του Θεολόγου στις Καρυές. Ακολούθησαν η Μονή Εσφιγμένου, Μονή Φιλοθέου όπου πήρε και το όνομα Παϊσιος, το Όρος Σινά, επιστροφή στο Άγιο Όρος και τη σκήτη Ιβήρων, Μονή Σταυρονικήτα, Σκήτη Τιμίου Προδρόμου, Μονή Κουτλουμουσίου στη σκήτη Παναγούδα, όπου δεχόταν και βοηθούσε πλήθος κόσμου και τελευταία του Μονή -και κατοικία- το ησυχαστήριο του Αγ. Ιωάννου του Θεολόγου στη Σουρωτή Θεσσαλονίκης, όπου ενταφιάστηκε.
Μετά το προσκύνημα στον Τάφο του Αγίου Παϊσίου και τη βόλτα στη Θεσσαλονίκη, επισκεπτόμαστε τη Σταυροπηγιακή Μονή της Αγίας Αναστασίας της Φαρμακολυτρίας στα Βασιλικά Θεσσαλονίκης και θαυμάζουμε το κτιριακό συγκρότημα, η ν.δ. πτέρυγα του οποίου αποτελεί μέρος των εγκαταστάσεων του 16ου αι.
Το τάλαντο καλεί τους 2-3 μοναχούς (300 είχε στην ακμή του κατά το τέλος του 16ου αι.) και τους επισκέπτες, για τον εσπερινό, τον οποίο παρακολουθούμε στο καθολικό της Μονής (απ’ την ανοικοδόμηση του 1830). Είχαμε αναφερθεί πριν στο βίο της Αγίας (3ος αι. Ρώμη), το μαρτύριό της στη Θεσσαλονίκη στις 22 Δεκεμβρίου 303 μ.Χ., το προσωνύμιό της (με φάρμακα θεραπεύει σωματικές και κυρίως ψυχικές παθήσεις και λύνει τις φαρμακείες, δηλ. τα μάγια) και τους ναούς που έχουν κτισθεί προς τιμήν της, με μεγαλύτερο αυτόν του Χορόσκιοϊ στη Μαγνησία της Μ. Ασίας (1818) απ’ τον οποίο οι πρόσφυγες το 1922 μετέφεραν την εικόνα της Αγίας στη Ν. Ιωνία Αττικής, όπου έκτισαν νέο ναό.
