Αγ. Βαρλαάμ
Αγ. Τριάδος
Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Γυναικών Κιμμερίων
Η ΖΩΟΔΟΧΟΣ ΠΗΓΗ
διοργανώνει εκδρομή στα Μετέωρα, λίμνη Πλαστήρα, Τρίκαλα, για το Σαββατοκύριακο 3 και 4 Οκτωβρίου 2015.
Αναχώρηση: Σάββατο στις 5.00 π.μ. από Κιμμέρια (είσοδο χωριού και γέφυρα), διανυκτέρευση στην Καλαμπάκα στο ξενοδοχείο REX και επιστροφή στα Κιμμέρια το βράδυ της Κυριακής.
Τιμή συμμετοχής: 50 ευρώ ανά άτομο.
Για δηλώσεις συμμετοχής (το αργότερο έως τις 20 Σεπτεμβρίου) μπορείτε να επικοινωνείτε στα τηλέφωνα: 2541071702 και 6979304846 Ελ. Σεϊτανίδου και 2541027518 και 6983772227 Σμ. Ψαλτοπούλου.
—————————————————————————————————–
3 Οκτωβρίου 2015
Σάββατο μεσημέρι στους πρόποδες των Μετεώρων, πλησιάζοντας την Καλαμπάκα, κτισμένη στα πόδια των πέτρινων γιγάντων, παρακολουθούμε έκθαμβοι την επιβλητικότητα και μεγαλοπρέπεια των βράχων του Θεού. Θαυμάζουμε τη δύναμη της δημιουργίας, το σπάνιο αυτό γεωλογικό φαινόμενο, το πέτρινο σύμπλεγμα μεταξύ γης και ουρανού.
Ξεκινάμε, χωρίς στάση, την επίσκεψή μας στο βράχο της γυναικείας μονής Αγ. Στεφάνου (1η φωτ. κάτω) με το θαυμάσιο ξυλόγλυπτο τέμπλο (2η φωτ. τα βημόθυρα), τα σπάνια κειμήλια του σκευοφυλακίου της και την κάρα του Αγ. Χαραλάμπους.
Στη συνέχεια, ανηφορίζοντας από το γραφικό χωριό Καστράκι (3η φωτ.) και ενώ έχουμε αφήσει πίσω το μικρό ναό της Παναγίας της Ζωοδόχου Πηγής ή της Παναγίας της Δούπιανης, η οποία αποτελούσε το Κυριακό της Σκήτης της Δούπιανης και υπήρξε η πρώτη μοναστική κοινότητα με στοιχειώδη οργάνωση, φτάνουμε στα ριζά του βράχου του Αγ. Νικολάου του Αναπαυσά. Περπατάμε στο μονοπάτι που τυλίγεται γύρω στο βράχο, φτάνουμε σ’ ένα μικρό πλάτωμα για μια ανάσα πριν ανέβουμε τα 85, σχεδόν κάθετα, πέτρινα σκαλοπάτια και φτάνουμε στην είσοδο της Μονής (6η φωτ.). Άξιζε τον κόπο η ανάβαση. Τόσο για την πανοραμική θέα (3η, 4η και 5η φωτ.), κυρίως όμως για τις τοιχογραφίες του ναού (8η φωτ: ο Αδάμ ονοματίζει τα ζώα), έργο της μνημειακής ζωγραφικής του Κρητικού ζωγράφου Θεοφάνη Στρελίτζα του μοναχού, κατά το 1527 μ.Χ. Στον τοίχο του νάρθηκα η εκπληκτική παράσταση της δευτέρας παρουσίας, η Θεοτόκος ένθρονη βρεφοκρατούσα σε κόγχη του νάρθηκα, η Κοίμηση της Θεοτόκου, ο Χριστός Παντοκράτορας στον τρούλο, οι αρχάγγελοι Μιχαήλ και Γαβριήλ και τόσες άλλες τοιχογραφίες, μετατρέπουν το θαυμασμό σε δέος, γαληνεύουν την ψυχή σου, δυναμώνουν την πίστη σου.
Ευχαριστούμε τον π. Δημήτριο (τον τελευταίο παπαδάκο της εποχής, όπως υπογράφει) για την ωραία κουβέντα που είχαμε μαζί του και για το βιβλίο: “Ατενίζοντας τα μετέωρα από την Ιερά Μονή ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΑΝΑΠΑΥΣΑ”, που μας δώρησε.
Για το τέλος αφήσαμε το δεύτερο (μετά το Μεγάλο Μετέωρο ή Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, 420μ.) ψηλότερο βράχο, ύψους 373 μ. της Ι. Μ. Βαρλαάμ (πρώτη εικόνα, επάνω, με το δίχτυ και 7η, 9η και 10η φωτ.). Η αγιογράφηση του κυρίως ναού αποδίδεται στο ζωγράφο του 16ου αιώνα Φράγγο Κατελάνο, το τέμπλο είναι ξυλόγλυπτο και επιχρυσωμένο, με φυτικά και ζωϊκά μοτίβα. Δυστυχώς δεν μπορέσαμε να δούμε (λόγω εργασιών στο σκευοφυλάκιο) τα πολύτιμα κειμήλια της Μονής, όπως: χειρόγραφους κώδικες, περγαμηνό ευαγγέλιο του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Ζ΄ του Πορφυρογέννητου, μεταβυζαντινές εικόνες κ. α.
Στα πόδια των πέτρινων γιγάντων, το στολίδι της περιοχής, η βυζαντινή βασιλική της Καλαμπάκας, κτισμένη στα ερείπια ναού του Απόλλωνα, πάνω σε θεμέλια παλαιοχριστιανικής βασιλικής (5ος μ.Χ. αιώνας) της οποίας το περίγραμμα διατήρησε, με εντυπωσιακό καμπαναριό που ανταγωνίζεται τους βράχους, εντοιχισμένα αρχαία μάρμαρα, τμήμα ψηφιδωτού δαπέδου της παλαιοχριστιανικής βασιλικής, μοναδικό στην Ελλάδα μαρμάρινο άμβωνα στο κέντρο του ναού, χρυσόβουλο του Ανδρόνικου Γ΄του Παλαιολόγου (1336), τοιχογραφίες από 12ο – 16ο αιώνα, πολλές αγιογραφημένες το έτος 1573 από τον ιερέα Κυριαζή και τον Νεόφυτο, γιο του Κρητικού ζωγράφου Θεοφάνη.
Εκκλησιαστήκαμε σ’ αυτό το ζωντανό μουσείο, στο απόκοσμο αυτό τοπίο, στη σκιά των βράχων, στην ευωδιά του μελισσοκεριού. Ζηλέψαμε τους ευγενικούς και φιλικούς κατοίκους της πόλης, που χαίρονται καθημερινά την απίστευτη αυτή ομορφιά.
Επισκεφτήκαμε την όμορφη πόλη των Τρικάλων – την αρχαία Τρίκκη, το Φρούριο του Ιουστινιανού με το ρολόϊ, περπατήσαμε στα σοκάκια της παλιάς πόλης, στα Μανάβικα με την καταπληκτική τοιχογραφία (Τσιτσάνης, Βίρβος κλπ.), στο Ληθαίο ποταμό, εντυπωσιαστήκαμε από την ευγένεια και την άψογη οδηγητική συμπεριφορά των Τρικαλινών και ξεναγηθήκαμε στο Κουρσούμ Τζαμί ή τέμενος του Οσμάν Σαχ, έργο του μεγάλου αρχιτέκτονα Μιμάρ Σινάν, το οποίο φιλοξενούσε έκθεση αρχαίων ελληνικών εφευρέσεων και τεχνολογίας.
Κάναμε μια βόλτα στην πλατεία της Καλαμπάκας, όπου το βράδυ του Σαββάτου το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας διοργάνωσε τη γιορτή και έκθεση μανιταριών.
Κυριακή μεσημέρι, στο δρόμο της επιστροφής, απολαύσαμε τη διαδρομή από Τρίκαλα προς τη λίμνη Πλαστήρα. Ο “Μαύρος Καβαλάρης” θα ήταν περήφανος για την ιδέα του σχετικά με την κατασκευή του φράγματος, τόσο γιατί σώθηκε ο κάμπος από τις πλημμύρες, αλλά και γιατί δημιουργήθηκε μια πανέμορφη λίμνη, ένας υδροβιότοπος, πόλος έλξης επισκεπτών από όλη την Ελλάδα.
