Ο Σύλλογος Γυναικών Κιμμερίων, σε ατμόσφαιρα χαράς και συγκίνησης, γιόρτασε την έλευση του νέου έτους, τηρώντας το έθιμο της “βασιλόπιτας”, συνέχειας του αρχαίου “εορταστικού άρτου” των Θαλυσίων και Θεσμοφορίων.
Την εκδήλωσή μας τίμησε και ομόρφηνε με την παρουσία της η χορωδία του “Συλλόγου Εβριτών Ξάνθης” η οποία απέδωσε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο πρωτοχρονιάτικα κάλαντα και παραδοσιακά τραγούδια από Μ. Ασία, Κων/πολη και Θράκη, γεμίζοντας τις ψυχές μας με χαρά και αγαλλίαση. Ευχαριστούμε τον Πρόεδρο του Συλλόγου Εβριτών Πολυμένη Απόστολο, τον αγαπημένο μας Χοράρχη Γεώργιο Κοτσιπετσίδη και το καθένα ξεχωριστά από τα μέλη της χορωδίας, καθώς και όλα τα μέλη και τους φίλους μας για την παρουσία τους στην κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίτας μας. Χρόνια πολλά και καλή χρονιά σε όλους.
Ευχαριστούμε και τα μικρά μας, παιδιά και εγγόνια μελών και φίλων, στα οποία χαρίσαμε βιβλία και με προσοχή άκουσαν την ιστορία του δικού μας Αη Βασίλη από την Καισάρεια της Καππαδοκίας της Μ. Ασίας και όχι του ευτραφούς Σάντα Κλάους από τη Λαπωνία με την κόκκινη στολή που καθιέρωσε η Coca Cola με τη γνωστή διαφήμιση.
Του Αγίου που δικαίως φέρει τον τίτλο Μέγας, γεννήθηκε το 330 μ.Χ. στην Καισάρεια από εύπορη οικογένεια (πατέρας διδάσκαλος ρητορικής, μητέρα γόνος Ρωμαίων αξιωματούχων), σπούδασε ρητορική σε Κων/πολη και Αθήνα, επιστρέφοντας στην Καισάρεια βαπτίσθηκε Χριστιανός, μοίρασε το μεγαλύτερο μέρος της περιουσίας του στους φτωχούς, ταξίδεψε σε κέντρα ασκητισμού της Ανατολής και αφού μοίρασε και την υπόλοιπη περιουσία του, αποσύρθηκε σε οικογενειακό κτήμα στον Πόντο, όπου έζησε ως μοναχός γράφοντας Κανόνες. Αργότερα χειροτονήθηκε πρεσβύτερος και Επίσκοπος Καισαρείας, βοηθώντας κάθε πεινασμένο, άρρωστο και αδικημένο, ιδρύοντας ένα σημαντικό για την εποχή φιλανθρωπικό ίδρυμα, τη “Βασιλειάδα”.
Όταν ο Ουάλης, έπαρχος Καππαδοκίας, θέλησε να κατακτήσει και λεηλατήσει την Καισάρεια απειλώντας με εξορία ή θανάτωση τον Επίσκοπο Βασίλειο, οι πιστοί συγκέντρωσαν όσα χρυσαφικά μπορούσαν και τα παρέδωσαν στον Ποιμενάρχη τους. Εν τω μεταξύ, ο στρατός του Ουάλη εγκατέλειψε την πόλη, διωκόμενος από τον Άγιο Μερκούριο και πλήθος Αγγέλων, σύμφωνα με την παράδοση. Τότε ο Επίσκοπος Βασίλειος, για να επιστρέψει τα χρυσαφικά, έδωσε εντολή να παρασκευαστούν πολλοί μικροί άρτοι μέσα στους οποίους τοποθέτησε από ένα νόμισμα ή άλλο χρυσαφικό και τους μοίρασε στους κατοίκους μετά τον εκκλησιασμό. Έτσι επιστράφηκαν τα τιμαλφή στους πιστούς και όλοι μαζί γιόρτασαν τη σωτηρία της πόλης και του αγαπημένου τους Επισκόπου, ο οποίος άφησε την τελευταία του πνοή (48 ετών) αγωνιζόμενος γι αυτούς και κηδεύτηκε την 1η Ιανουαρίου, ημέρα κατά την οποία τιμούμε τη μνήμη του.
