Κατηγορία: Εκδηλώσεις

Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Γυναικών Κιμμερίων Η ΖΩΟΔΟΧΟΣ ΠΗΓΗ  σας προσκαλεί την Κυριακή 27 Μαρτίου 2016  και ώρα 11.00 π.μ.  στο πνευματικό κέντρο του Ι.Ν. Αγ. Δημητρίου Κιμμερίων,  σε εκδήλωση με θέμα:  “Η Θράκη στην επανάσταση του 1821”  με ομιλητή τον κ. Θεοφάνη Μαλκίδη,  διδάκτορα κοινωνικών και πολιτικών επιστημών.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Απαντήσαμε στους εθνομηδενιστές και στο   “κάτι …Κολοκοτρώνηδες”,   με την αθρόα προσέλευσή μας στην, αφιερωμένη στην επανάσταση του 1821, εκδήλωση του Συλλόγου Γυναικών Κιμμερίων.  Απολαύσαμε την παρουσίαση-ανάλυση του ομιλητή μας κ. Θεοφάνη Μαλκίδη και αποτίσαμε φόρο τιμής στους γνωστούς και άγνωστους Θρακιώτες ήρωες που με τη θυσία τους συνέβαλαν στην παλιγγενεσία του Έθνους.   Στον (Φιλικό) καπετάν Χατζή – Αντώνη Βισβίζη και τη γενναία καπετάνισσα σύζυγό του Δόμνα,  στους καπετάνιους: Μαργ. Χατζη – Φραντζή Κούταβο,  Γιάννη Καραβέλη,  Ελ. Παλαιό, Γρ. Κομνηνού, Β. Χριστοφόρου, Στρ. Σκόρδου, Άγγ. Αργυρίου, Κ. Καζάζογλου, όλους από την Αίνο,    στον πρωτεργάτη αφύπνισης του λαού Αδριανουπολίτη Αρχιμ. Θεόκλητο Πολυείδη,  τον έμπορο Αντώνιο Κομιζόπουλο (4ο μέλος της Φιλικής Εταιρείας) και Γρηγόριο Μαρασλή από τη Φιλιππούπολη, το Γεώργιο Γεννάδιο από Κων/πολη,  Ιωαννίκιο Μαρωνείας,  αδελφούς Κυριάκο και Σταμάτη Κουμπάρη από τη Μεσημβρία,   τον Κ. Ξενοκράτη από το Σαμάκοβο, το Θ. Καράμπελια, το Γ. Παππά  του “Ιερού Λόχου” του Δημητρίου Υψηλάντη.

Ο κ. Μαλκίδης στην ομιλία του τόνισε ότι o ιστορικός Ιωάννης Φιλήμων  αναφέρει 31 ονόματα Θρακών μελών της Φιλικής Εταιρείας και σχολιάζει: “αν οι Έλληνες έμποροι της Δύσεως και του Βορρά εκυοφόρησαν την Επανάσταση του 1821 και Έλληνες της Οδησσού την εγέννησαν, Έλληνες της Θράκης την εθήλασαν”.

Και ότι στον  “Κήπο των Ηρώων”,  ένα μοναδικό πάρκο στην Ελλάδα με μνημεία ηρώων που έπεσαν στον Αγώνα για την Ελευθερία,  που δημιουργήθηκε το 1830 στην ιερή πόλη του Μεσολογγίου με απόφαση του Κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια,  προστέθηκε, τα τελευταία χρόνια  και το μνημείο των αγωνιστών ηρώων της Θράκης.

Εμείς οι γυναίκες που δημιουργούμε τη ζωή και τη “θηλάζουμε”,  οφείλουμε, σε περιόδους πνευματικής χρεοκοπίας – που είναι πιο επικίνδυνη από την οικονομική,   να διαφυλάξουμε τα αγαθά της Δημοκρατίας και της Ελευθερίας, κυρίως για τα παιδιά μας και τις επερχόμενες γενιές.

Ευχαριστούμε τον κ. Θεοφάνη Μαλκίδη για την όμορφη, ουσιαστική, ενδιαφέρουσα και χρήσιμη παρουσίασή του, το Χοράρχη κ. Γ.  Κοτσιπετσίδη και τα μέλη της χορωδίας του Συλλόγου Εβριτών που απέδωσαν, υπέροχα, τραγούδια σχετικά με τη  Θράκη και την επανάσταση,  τον Πρόεδρο του Συλλόγου Εβριτών κ. Απόστολο Πολυμένη, τον Αντιδήμαρχο Ξάνθης κ. Μιχ. Λομβαρδέα,  το ΠΑΚΕΘΡΑ,  όλους τους φίλους, τα μέλη και το Μητροπολίτη μας κ.κ. Παντελεήμονα για την ιδιαίτερη τιμή που περιποίησε με την παρουσία του,  στον καλεσμένο μας και σ’ όλους εμάς.

 

 

Ο Σύλλογος Γυναικών Κιμμερίων σας προσκαλεί την Καθαρή Δευτέρα 14 Μαρτίου 2016,  στις 10.30 π.μ. στην κεντρική πλατεία του χωριού (καιρού επιτρέποντος,  διαφορετικά στην αίθουσα εκδηλώσεων του Συλλόγου),  σε  αποκριάτικη γιορτή,  με μασκαρέματα, μουτζουρώματα, κατασκευή χαρταετών για τους μικρούς μας φίλους, διαγωνισμό πετάγματος χαρταετού με έπαθλο,   αχνιστή φασολάδα, λαγάνα κλπ νηστίσιμα εδέσματα, παραδοσιακά τραγούδια και χορό.

Σας περιμένουμε όλους, να πετάξουμε  τα “τσερκένια” των Σμυρνιών, τους “ουτσουρμάδες” των Κωνσταντινουπολιτών, τα “πουλία” των Ποντίων, τα “πετάκια” των Θρακιωτών  και να ξετυλίξουμε μαζί την … καλούμπα της ιστορίας τους.

Ήρθες και πάλι τρελό   Κ α ρ ν α β ά λ ι 

Carnevale;   Carnem levare;  ή από τα ¨Κάρνεια¨ προς τιμήν του Καρνείου Απόλλωνα; Πάντως, χαρακτηριστικό γνώρισμα του Καρναβαλιού δεν είναι η  -βασισμένη στη χριστιανική νηστεία-  αποχή από το κρέας,  αλλά το πλούσιο φαγοπότι.

Ο λαογράφος Μάνος Φάλτλάιτς υποστηρίζει ότι η λέξη Καρναβάλι  πρέπει να προέρχεται από το ΚΟΡΝ, κέρατο και ΒΑΑΛ ή ΒΗΛΟΣ,  που ήταν η επίσημη ονομασία του θεού βοδιού,  σημαίνει βοϊδοκέρατο  και δόθηκε ειρωνικά, για να θυμίζει τη νίκη των αιγοπροβατοτρόφων  εναντίον των βοϊδοτρόφων και του θεού Βάαλ.

Ανεξάρτητα από την πιθανή  ετυμολογία του,   οι μελετητές συμφωνούν στο ότι το Καρναβάλι είναι η επιβίωση αρχαίων ελληνικών θρησκευτικών γονιμοποιητικών τελετών,  αρχικά, ίσως, των Απολλώνιων και μετέπειτα των Διονυσιακών.

Ο περιηγητής Παυσανίας στα ¨Λακωνικά¨ του,  τον Κάρνο, μάντη του θεού Απόλλωνα, τον αναφέρει και ως Κριό.  Κάρνος ονομαζόταν και ένας κριόμορφος ποιμενικός θεός των Πελοποννησίων, προστάτης της γονιμότητας.  Σ’ όλες τις Δωρικές πόλεις γιόρταζαν τα Κάρνεια προς τιμήν του Απόλλωνα, μεταμφιέζονταν και συμμετείχαν σε πάνδημα συμπόσια και πανηγυρισμούς.

Όσον αφορά στο δεύτερο συνθετικό της λέξης καρνα-βάλι: το επίρρημα βάλλε ή άβαλε, στα αρχαία ελληνικά σημαίνει είθε, μακάρι.  Βάλλω= στρέφω, σείομαι πέρα δώθε, ελαύνω, φορώ, προκαλώ, ρίπτομαι.  Βαλλίζω= χοροπηδώ.

Μια έκφραση του τύπου: Καρνάβαλε,  θα μπορούσε να σημαίνει: Είθε Θεέ Κάρνε (να εκπληρώσεις δηλαδή τις γονιμοποιητικές  προσδοκίες μας).

Καρναβαλίζω:  χοροπηδώ στο πανηγύρι του θεού Κάρνου, (ίσως) φορώντας τα κέρατα του θεού ή το κριόμορφο προσωπείο του.

Στις Διονυσιακές  -ανοιξιάτικες- τελετές, οι συμμετέχοντες μεταμφιέζονταν,  φορούσαν δέρματα ζώων, έβαφαν το πρόσωπό τους με την τρυγία (κατακάθι κρασιού), στεφανώνονταν με κισσό, έπιναν, τραγουδούσαν, χόρευαν.  Με το χορό και το  δυνατό χτύπημα της γης με τα πόδια,  ξυπνούσαν τη γη για να αναγεννηθεί και να καρπίσει.

Οι αρχαίοι Αθηναίοι γιόρταζαν με διονυσιακούς χορούς και κρασί, τόσο τη βλάστηση της φύσης, όσο και τους νεκρούς και τις ψυχές.  Η 3η ημέρα των Ανθεστηρίων ήταν αφιερωμένη στους νεκρούς και ονομαζόταν Χύτροι, επειδή προσφέρονταν αγγεία με άνθη, μαγειρεμένα λαχανικά και πανσπερμία σιτηρών (σαν τα σημερινά κόλλυβα που προσφέρουμε στη μνήμη των νεκρών μας, τιμώντας τους στα Ψυχοσσάβατα, την ίδια εποχή, τέλος Φλεβάρη αρχές Μάρτη).  Πίστευαν ότι οι νεκροί τους επισκέπτονταν για να συμμετάσχουν στα γεύματα, τους ανακαλούσαν μέσω του ψυχοπομπού Ερμή και τους αναπαριστούσαν φορώντας μάσκες και χορεύοντας.

Κούλουμα

Είναι η έξοδος της Καθαρής Δευτέρας,  με το πέταγμα του χαρταετού.  Είναι Καθαρή, γιατί σημαίνει -για  τους χριστιανούς- την έναρξη της νηστείας της Σαρακοστής (40 ημέρες, όσες και οι ημέρες νηστείας του Χριστού στην έρημο, μετά τη βάπτισή του, ενώ στην πραγματικότητα είναι 50 ημέρες, μέχρι το Πάσχα)  με σωματική και πνευματική κάθαρση.  Και κατά άλλη εκδοχή, γιατί οι νοικοκυρές καθάριζαν όλη μέρα τα κατσαρολικά τους,  από το φαγοπότι της Αποκριάς.

Γιατί Κούλουμα;   ίσως  από αναγραμματισμό της λατινικής λέξης cumulus: σωρός, αφθονία, επίλογος,  δηλαδή πολύ φαγοπότι ή το τέλος της εορταστικής περιόδου της Αποκριάς.    Ο Καμπούρογλου υποστηρίζει ότι ο όρος Κούλουμα είναι καθαρά αθηναϊκός και προέρχεται από τις κολώνες του Ολυμπίου Διός, που στη νεότερη ιστορία οι Αθηναίοι τις έλεγαν κόλουμνα από τη λατινική λέξη  columna   και οι Ρουμελιώτες γαλατάδες της Αθήνας την Καθαρή Δευτέρα έστηναν χορό (τσάμικο) γύρω από τους στύλους του Ολυμπίου Διός, παρουσία των βασιλέων και πλήθους κόσμου.

 Ο χαρταετός  φαίνεται πως για 1η φορά άνοιξε τα πολύχρωμα από μετάξι φτερά του γύρω στα 1000 π.Χ. Ήταν κομμάτι της πίστης των λαών της Ανατολής, που τους στόλιζαν με ευχές σε μικρά χαρτάκια και τις έστελναν ψηλά στους θεούς τους.  —Tον 4ο π.Χ. αι. ο μαθηματικός και μηχανικός Αρχύτας από τον Τάραντα της Νότιας Ιταλίας, χρησιμοποίησε το χαρταετό στην αεροδυναμική του.   — Η παλιότερη ‘γραπτή’ μαρτυρία σχετικά με χαρταετό, είναι η απεικόνιση σε ελληνικό αγγείο της  κλασσικής περιόδου (4ος αι.) μιας κόρης που κρατά στα χέρια της λευκή σαϊτα δεμένη με νήμα, την οποία ετοιμάζεται να πετάξει (Museo Nazionale di Napoli).  — Tο 1752 ο επιστήμονας Βενιαμίν  Φραγκλίνος,με τη βοήθεια χαρταετού, διαπίστωσε τον ηλεκτρισμό της ατμόσφαιρας και έφτιαξε το αλεξικέραυνο.  — Ο Μάρκο Πόλο επιστρέφοντας από τα ταξίδια του, φέρνει το χαρταετό στη μεσαιωνική Ευρώπη και περιγράφει τις επανδρωμένες πτήσεις τους.  — Ο Κινέζος αυτοκράτορας Γουέν Χσουν έκανε πειράματα πτήσεων με μεγάλους χαρταετούς φτιαγμένους από μπαμπού και μετάξι, χρησιμοποιώντας για επιβάτες κρατούμενους. Οι λίγοι τυχεροί που επιζούσαν, κέρδιζαν την ελευθερία τους.

Το πρώτο ανεμοπλάνο πέταξε το 1853 με χαρταετούς και μπόρεσε να σηκώσει το βάρος ενός ατόμου για 40 δευτερόλεπτα.

Ο μεγαλύτερος χαρταετός του κόσμου είναι ο Megabite,  630 τ.μ.   Ο ομορφότερος όμως είναι αυτός που φτιάχνουμε μόνοι μας,  τον κόβουμε, τον χρωματίζουμε, τον ζυγίζουμε και κρατώντας γερά την καλούμπα του,  τον στέλνουμε ψηλά στον  ωραιότερο γαλανό ουρανό του κόσμου, πετώντας μακριά τις έγνοιες μας  και γεμίζοντας την ψυχή μας με χαρά και αγαλλίαση που τα καταφέραμε.

Και  όπως γράφει ο λαογράφος μας Δημ. Λουκάτος στο βιβλίο του ¨Πασχαλινά και της Άνοιξης¨ (φωτογραφία εξωφύλλου, παραπάνω): “Όποιος δεν έπαιξε ποτέ του με χαρταετό, δεν κοίταξε όσο έπρεπε ψηλά.  Όποιος δεν ένοιωσε την αντίσταση του μεγάλου σπάγγου, δεν εκατάλαβε τη δύναμη του αέρα.  …. δεν  ένοιωσε τη χαρά του να τα βγάζεις πέρα μόνος σου με τη Φύση”.

————————————————————————————

Κιμμέρια, 14 Μαρτίου 2016,  Καθαρή Δευτέρα

Μπορεί οι θυελλώδεις άνεμοι και το ψιλοβρόχι να μην μας επέτρεψαν  το πέταγμα των χαρταετών που φτιάξαμε  ή αγοράσαμε, ωστόσο  μικροί και μεγάλοι, μέλη, φίλοι, γνωστοί και άγνωστοι άνθρωποι που επέλεξαν να περάσουν τα Κούλουμα μαζί μας (από Ξάνθη,  Θεσ/νίκη,  Βόλο και αλλού),   απολαύσαμε την αχνιστή φασολάδα και τα άλλα σαρακοστιανά εδέσματα που ετοίμασαν με μεράκι οι γυναίκες του συλλόγου,  ήπιαμε απ’ το γλυκό κρασί του Βαγγέλη Χιώτη,  διασκεδάσαμε με το ακορντεόν του Βαγγέλη Βασιλειάδη,  ευθυμήσαμε, τραγουδήσαμε και χορέψαμε (με τα μικρασιάτικα -αντικριστά και άλλα- από τη συλλογή της Δόμνας Σαμίου,  με ποντιακά και θρακιώτικα).

 

 

 

 

 

 

 

Μη ξεχνάτε κάθε Κυριακή, έως και αυτή του Πάσχα, να κόβετε ένα ποδαράκι της κυρά Σαρακοστής.

Καλή Σαρακοστή λοιπόν και σας περιμένουμε όλους του χρόνου, με υγεία.

Καππαδοκία

Νότια από την Καισάρεια (Kaesarea) και δυτικά της Μαλακοπής, στον παραπάνω βυζαντινό χάρτη, βλέπουμε τη Ναζιανζό, πατρίδα του Αγ. Γρηγορίου του Θεολόγου(326-390), η οποία αργότερα έγινε γνωστή με το όνομα Καρβάλη,  Γκέλβερι  και σήμερα ονομάζεται Guzel Yurt (ωραίο χωριό).

Από το χωριό αυτό, το 1924,  οι Καππαδόκες της Καρβάλης,  πήραν το δρόμο του ξεριζωμού και της προσφυγιάς, επιβιβάσθηκαν σε πλοία στο λιμάνι της Μερσίνης, μεταφέροντας, πρωτίστως, το ιερό σκήνωμα του Αγ. Γρηγορίου και του πατέρα του, εικόνες, καντήλια, ιερατικά σκεύη, άμφια, ευαγγέλια, έγγραφα κ.ά. πολύτιμα κειμήλια και φθάνοντας στην περιοχή της Καβάλας, ίδρυσαν το νέο τους χωριό, τη Ν. Καρβάλη, χτίζοντας την εκκλησία του Αγίου τους, στον ίδιο αρχιτεκτονικό ρυθμό με την παλιά, η οποία λειτουργεί ως τζαμί στην Καππαδοκία (κάτω φωτ.).

Ε Κ Δ Ρ Ο Μ Η

του Συλλόγου Γυναικών Κιμμερίων

στη Ν. Καρβάλη,  την Κυριακή 24 Ιανουαρίου 2016.

Αναχώρηση από Κιμμέρια: 3.30 μ.μ.   καφές και ξενάγηση στο λαογραφικό χωριό Ακόντισμα,  επίσκεψη στο ιστορικό και εθνολογικό μουσείο Ελλήνων της Καππαδοκίας και μετά τις 6.οο μ.μ. εσπερινός και προσκύνημα στον Ι. Ν. Αγ. Γρηγορίου.  Συγκέντρωση στις 8.30 μ.μ. στο λεωφορείο για επιστροφή στα Κιμμέρια.

  

                                                                                                                                               

                                                                                                                     

Συγχαρητήρια στους Καππαδόκες της Ν. Καρβάλης, που τιμούν την καταγωγή τους και διατηρούν με τον καλύτερο τρόπο τη μνήμη της πατρίδας τους. Συγχαρητήρια στη Βάσω  και τον Καπλάνη Ιωσηφίδη (το καπλάνι της βιτρίνας ωχριά μπροστά του), για την απίστευτη δουλειά που κάνουν και το καταπληκτικό ιστορικό μουσείο που έχουν στήσει, το οποίο, δικαίως, συγκαταλέγεται μεταξύ των πέντε καλύτερων της Ευρώπης.  Τους ευχαριστούμε για την ωραία ξενάγηση στο Ακόντισμα και το μουσείο, που λατρέψαμε.

Κυριακή 10 Ιανουαρίου 2016

 

Ο Σύλλογος Γυναικών Κιμμερίων,  σε ατμόσφαιρα χαράς και συγκίνησης, γιόρτασε την έλευση του νέου έτους,  τηρώντας το έθιμο της  “βασιλόπιτας”,  συνέχειας του αρχαίου “εορταστικού άρτου”   των Θαλυσίων και Θεσμοφορίων.

Την εκδήλωσή μας τίμησε και ομόρφηνε με την παρουσία της η χορωδία του “Συλλόγου Εβριτών Ξάνθης” η οποία απέδωσε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο πρωτοχρονιάτικα κάλαντα και παραδοσιακά τραγούδια από Μ. Ασία, Κων/πολη και Θράκη,  γεμίζοντας τις ψυχές μας με χαρά και αγαλλίαση.   Ευχαριστούμε τον Πρόεδρο του Συλλόγου Εβριτών  Πολυμένη Απόστολο, τον αγαπημένο μας Χοράρχη  Γεώργιο Κοτσιπετσίδη και το καθένα ξεχωριστά από τα μέλη της χορωδίας, καθώς και όλα τα μέλη και τους φίλους μας για την παρουσία τους στην κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίτας μας.  Χρόνια πολλά και καλή χρονιά σε όλους.

Ευχαριστούμε και τα μικρά μας,  παιδιά και εγγόνια μελών και φίλων, στα οποία χαρίσαμε βιβλία και με προσοχή άκουσαν την ιστορία του δικού μας Αη Βασίλη από την Καισάρεια της Καππαδοκίας της Μ. Ασίας  και όχι του ευτραφούς Σάντα Κλάους από τη Λαπωνία με την κόκκινη στολή που καθιέρωσε η Coca Cola με τη γνωστή διαφήμιση.

Του Αγίου που δικαίως φέρει τον τίτλο Μέγας,  γεννήθηκε το 330 μ.Χ.  στην Καισάρεια από εύπορη οικογένεια (πατέρας διδάσκαλος ρητορικής, μητέρα γόνος  Ρωμαίων αξιωματούχων),  σπούδασε ρητορική σε Κων/πολη και Αθήνα,  επιστρέφοντας στην Καισάρεια βαπτίσθηκε Χριστιανός,  μοίρασε το μεγαλύτερο μέρος της περιουσίας του στους φτωχούς, ταξίδεψε σε κέντρα ασκητισμού της Ανατολής και αφού μοίρασε και την υπόλοιπη περιουσία του, αποσύρθηκε σε οικογενειακό κτήμα στον Πόντο, όπου έζησε ως μοναχός γράφοντας Κανόνες.  Αργότερα χειροτονήθηκε πρεσβύτερος και Επίσκοπος Καισαρείας,  βοηθώντας κάθε πεινασμένο, άρρωστο και αδικημένο,   ιδρύοντας ένα σημαντικό για την εποχή φιλανθρωπικό ίδρυμα, τη “Βασιλειάδα”.

Όταν ο Ουάλης, έπαρχος Καππαδοκίας,  θέλησε να κατακτήσει και λεηλατήσει την Καισάρεια απειλώντας με εξορία ή θανάτωση τον Επίσκοπο Βασίλειο,  οι πιστοί συγκέντρωσαν όσα χρυσαφικά μπορούσαν και τα παρέδωσαν στον Ποιμενάρχη τους.    Εν τω μεταξύ,  ο στρατός του Ουάλη εγκατέλειψε την πόλη, διωκόμενος από τον Άγιο Μερκούριο και πλήθος Αγγέλων, σύμφωνα με την παράδοση. Τότε ο Επίσκοπος Βασίλειος, για να επιστρέψει τα χρυσαφικά, έδωσε εντολή να παρασκευαστούν πολλοί μικροί άρτοι μέσα στους οποίους τοποθέτησε από ένα νόμισμα ή άλλο χρυσαφικό και τους μοίρασε στους κατοίκους μετά τον εκκλησιασμό.  Έτσι επιστράφηκαν τα τιμαλφή στους πιστούς και όλοι μαζί γιόρτασαν τη σωτηρία της πόλης και του αγαπημένου τους Επισκόπου, ο οποίος άφησε την τελευταία του πνοή (48 ετών) αγωνιζόμενος γι αυτούς  και  κηδεύτηκε την  1η Ιανουαρίου, ημέρα κατά την οποία τιμούμε τη μνήμη του.

 

 

 

 

Σμύρνη  6 Ιανουαρίου 1922.  Ο τελευταίος αγιασμός των υδάτων, η τελευταία κατάδυση του Σταυρού στην αγαπημένη προκυμαία του  “Καί”.  Οκτώ μήνες μετά, η Σμύρνη παραδίδεται στις φλόγες και  “τα Άγια τοις κυσί”.

Σμύρνη 6 Ιανουαρίου 2016.  Ενενήντα τέσσερα χρόνια μετά,  απέναντι από το παλιό Ελληνικό Προξενείο,  τα ίδια (;)  νερά καθαγιάστηκαν από τον πατέρα Κύριλλο, ο οποίος ευχήθηκε “σε όλη τη Ρωμιοσύνη να πορεύεται πάντα στο ρου και στο χρόνο της ιστορίας και σε οποιεσδήποτε συνθήκες να δηλώνει την παρουσία της”, ευχαρίστησε τους κολυμβητές που “ανέσυραν το Σταυρό του μαρτυρίου της Εκκλησίας και του Γένους μας”,  δηλώνοντας συγκινημένος: “στέλνουμε την αγάπη μας με τις σταγόνες από τα δάκρυα και τη χαρά των προγόνων μας σήμερα”.

Αλήθεια, η κατάδυση του Σταυρού στα πολύπαθα νερά της Σμύρνης,  από μόνη της  μπορεί να γλυκάνει και να παρηγορήσει τις ψυχές μας;  (ζώντων και κεκοιμημένων;).   Μήπως χρειάζεται και μια ΄συγνώμη΄ από το τουρκικό κράτος;

Θεοφάνεια στο μώλο της Τραπεζούντας, 1917, με το Μητροπολίτη Χρύσανθο (αρχείο ΕΠΜ).

Αϊβαλί, 1920, Θεοφάνεια, το καϊκι με τους επισήμους.

 

Βόσπορος, 1955, κατάδυση του Σταυρού στο Μέγα Ρεύμα.

——————————————————————–

Κιμμέρια  6 Ιανουαρίου 2016

Θεοφάνεια: ημέρα που φανερώθηκε ο Τριαδικός Θεός,  κατά τη βάπτιση του Ιησού Χριστού στον Ιορδάνη ποταμό από τον Άγιο Ιωάννη,  όπου κατέβηκε το Άγιο Πνεύμα (εν είδει περιστεράς) και ακούστηκε η φωνή του Θεού: “ούτος εστίν ο υιός μου, εν ω ευδόκησα”.

Την ανάμνηση της ημέρας αυτής γιορτάσαμε κι εμείς στο χείμαρρο Κυδωνέα, με τον πατέρα Αρχοντή (για τελευταία φορά, εν’ όψει της συνταξιοδότησής του) και τη συμμετοχή πλήθους κόσμου.

Πέμπτη  3 Δεκεμβρίου 2015,  οι γυναίκες των Κιμμερίων  τιμούν την Αγ. Βαρβάρα στη Δράμα,  συμμετέχοντας και στο πανέμορφο έθιμο, όπου μικροί και μεγάλοι με αυτοσχέδια καραβάκια  στέλνουν τ’ αναμμένα κεράκια και τις ευχές τους στην Αγία  της παλιάς, γκρεμισμένης μετά το 1380,  εκκλησίας στο βυθό της λίμνης.

Στις πηγές της Αγ. Βαρβάρας βλέπουμε έναν υδροβιότοπο μέσα στον αστικό ιστό, στο κέντρο της πόλης, πλησίον της καπναποθήκης του Έρμαν Σπήρερ (1924),  του μαρμάρινου  αρχοντικού Αθανασιάδη (1875) και των υδρόμυλων (1780),  θαυμάζοντας την ομορφιά του υγρού στοιχείου, όπου το φως της νύχτας δημιουργεί μαγικές εικόνες.

Επισκεφθήκαμε το μεγαλύτερο ποτάμιο  σπήλαιο του κόσμου,  το σπήλαιο των πηγών του ποταμού Αγγίτη, στην Προσοτσάνη Δράμας.  Μήκους 21 χλμ.  διακοσμημένο πλούσια από τη φύση με τεράστιους περίτεχνους σταλακτίτες.

Εντυπωσιακή η έξοδος του ποταμού από το σπήλαιο, καθώς και η τρύπα με τα δέντρα.

Ο καλός ξεναγός μας, ο Γιάννης, απαθανάτισε την παρουσία μας στην αίθουσα του τροχού, λίγο πριν αντικρίσουμε με έκπληξη, την αγαπημένη μας Παναγία Ζωοδόχο Πηγή,  ζωγραφισμένη στο βράχο, στην έξοδο του σπηλαίου.

Στην κεντρικότερη οδό της Δράμας -Ελ. Βενιζέλου- ψάχνοντας για το καφέ και πολιτιστικό κέντρο “Ελευθερία”, βλέπουμε αριστερά μας το Ναό των Παμμεγίστων Ταξιαρχών, 14ος αι. στον οποίο έχει ταφεί η αυτοκράτειρα Ειρήνη η Παλαιολογίνα και τμήμα των βυζαντινών τειχών.

Στη συνέχεια της περιήγησής μας στη βυζαντινή Δράμα (Ύδραμα, Δίρραμα, Δραβήσκος, Δράγμα) και καθ’ οδόν για το ναό της Αγίας Σοφίας, 10ος αι,  είχαμε την τύχη να συναντήσουμε το Δραμινό Στέλιο Μπούμπουλη,  ο οποίος μας ξενάγησε στην Αγ. Σοφία, στο τμήμα των τειχών πλησίον αυτής, στον Ωρολογόπυργο,  στα αρχοντικά (Μπούμπουρα κ.ά.), τα χάνια της οδού Βενιζέλου, το ναό του Αγ. Νικολάου πρώην εσκή τζαμί ή τσαρσή τζαμί, κτισμένο από το σουλτάνο Βαγιαζήτ Β΄γύρω στο 1500,  το σινέ “Ολύμπια”,  την παλιά (1834) Μητρόπολη καθώς και τη νέα,  εισοδίων της Θεοτόκου αμφότερες.

Το μεσημέρι είχαμε επισκεφτεί το αρχαιολογικό μουσείο της Δράμας, μικρό αλλά πολύ ωραία στημένο, σε τρεις αίθουσες: α) προϊστορικών (με αναπαράσταση νεολιθικής κατοικίας), κλασσικών, ελληνιστικών και ρωμαϊκών χρόνων,   β) παλαιοχριστιανικών, βυζαντινών, μεταβυζαντινών χρόνων και γ) επιγραφών, ταφικών μνημείων, μνημείων διονυσιακής λατρείας και άλλων θεοτήτων, με εντυπωσιακότερο αυτό της μαρμάρινης προτομής του θεού Διονύσου.

Η εκδρομή έκλεισε με την προγραμματισμένη βόλτα στην Ονειρούπολη, το χωριό του Αη-Βασίλη μέσα στο Δημοτικό Κήπο, τα όμορφα “σπιτάκια” με λιχουδιές και χειροποίητα προϊόντα των συλλόγων της περιοχής (γυναικών Κοκκινογείων,  ατόμων με αναπηρία κ. ά.)  και την τελευταία ζεστή σοκολάτα στο καφέ της Ονειρούπολης.

 

 

Ο πόλεμος στη Συρία, το Ιράκ και γενικά στη Μέση Ανατολή και οι βαρβαρότητες  σε βάρος ιστορικών λαών, από τον ISIS  λόγω της θρησκευτικής ή εθνοτικής τους διαφοροποίησης,  αλλά και οι επεμβάσεις των ιμπεριαλιστών για τον έλεγχο των πλουτοπαραγωγικών πηγών,  ανάγκασε χιλιάδες ανθρώπους να εγκαταλείψουν κυνηγημένοι τις πατρογονικές τους εστίες και να πάρουν το μακρύ δρόμο του ξεριζωμού και της προσφυγιάς.

Αρνούμαστε να είμαστε θεατές στο έγκλημα αυτό που συνεχίζεται και εξελίσσεται στα νησιά μας (και τις οθόνες μας).

Δηλώνουμε έμπρακτα την αλληλεγγύη και συμπαράστασή μας στους πρόσφυγες πολέμου,  στις απελπισμένες γυναίκες που κρατούν σφιχτά τα μωρά τους,   στα ασυνόδευτα  παιδιά.

Επειδή σε περιόδους κρίσης,  μας περισσεύει η αγάπη, η ανθρωπιά, η αλληλεγγύη,   καλούμε τα μέλη και τους φίλους μας να βοηθήσουμε τους πρόσφυγες,  φέρνοντας στο σύλλογό μας: είδη ρουχισμού (κυρίως μπουφάν και αδιάβροχα), υποδήματα, υπνόσακους, κουβέρτες, είδη προσωπικής υγιεινής (χαρτί υγείας, οδοντόκρεμες, οδοντόβουρτσες, μωρομάντηλα, σαμπουάν -σε μικρές συσκευασίες), τρόφιμα μακράς διαρκείας (γάλα, μπισκότα, σταφίδες, ξηρούς καρπούς, χυμούς, κονσέρβες),  λούτρινα παιχνίδια, μπλοκ ζωγραφικής, μαρκαδόρους, μπογιές κ.α.

*********************************************************************

Έξι μεγάλα κιβώτια με τα παραπάνω είδη,  έχουν σταλεί στις 12 – 1- 2016, δωρεάν με τη “ΓΕΝΙΚΗ ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΗ” στην οργάνωση: Εθελοντές Θεσσαλονίκης – Αγάπη χωρίς σύνορα, στην Πυλαία Θεσ/νίκης, για την προώθηση και διανομή τους σε κέντρα προσφύγων.

Ευχαριστούμε όλους όσοι συμμετείχαν και βοήθησαν σ’ αυτή τη δράση του Συλλόγου.

 

 

 

 

Σ’ αυτή τη μεγαλόπρεπη τρίκλιτη βασιλική  που κτίστηκε το 1902 πάνω στα θεμέλια παλαιότερου ναού και εγκαινιάστηκε στις 12 Σεπτεμβρίου 1904,  με τις ιδιαίτερου κάλλους τοιχογραφίες, φιλοτεχνημένες από τον Αδριανουπολίτη αγιογράφο Μιχαήλ Δημόπουλο κατά το έτος 1906,   στο ναό που κοσμεί το χωριό μας, τελέστηκε το απόγευμα της Κυριακής 25-10-2015  πανηγυρικός αρχιερατικός εσπερινός, χοροστατούντος του Σεβασμιοτάτου Μητροπολίτου Ξάνθης και Περιθεωρίου κ.κ. Παντελεήμονος  και περιφορά της εικόνας του Αγίου Δημητρίου, υπό τους ήχους της μπάντας του Δ΄Σώματος Στρατού.

  

                                                                                        

Μετά την περιφορά της εικόνας,  προσφέραμε στους επισκέπτες μας  σπιτικό λικέρ, καφέ, τσάϊ και πλούσια εδέσματα, για τα οποία μας συνεχάρη ο Μητροπολίτης μας.

Πέμπτη 15 Οκτωβρίου 2015

     Η ανταπόκριση των γυναικών του συλλόγου στην προγραμματισμένη επίσκεψή μας στο Αρχαιολογικό Μουσείο Αβδήρων, ήταν εντυπωσιακή.  Είχαμε συγκεντρωθεί, πολύ πριν έρθει το λεωφορείο, σαν σε σχολική εκδρομή, 51 άτομα μαζί με κάποιους συζύγους.   Πολλά από τα, ηλικιωμένα κυρίως, μέλη μας,  είχαν την πρώτη τους επαφή με το Μουσείο και τον αρχαιολογικό χώρο των Αβδήρων, για πρώτη φορά σήμερα.

     Χωρισμένες σε δυο ομάδες,  θαυμάσαμε τα αντικείμενα της έκθεσης, που χρονολογούνται από τον 7ο αι. π.Χ. (αρχαϊκά χρόνια) έως το 13ο  αι. μ.Χ. (μεταβυζαντινά χρόνια) και παρουσιάζονται σε τρεις θεματικές ενότητες: δημόσιος βίος, ιδιωτικός βίος και ταφικά έθιμα.

          Η αττική ερυθρόμορφη τεφροδόχος (4η φωτ.) μας οδηγεί στην αίθουσα των σαρκοφάγων, όπου εντυπωσιαστήκαμε από τον τρόπο παρουσίασης των αντικειμένων,  με τα κτερίσματα στους τάφους  όπως ακριβώς βρέθηκαν, το χαμηλό φωτισμό,  μην ενοχληθεί κανείς στον αιώνιο ύπνο του, ούτε ο στεφανωμένος αθλητής  -πολεμιστής;- (5η φωτ.), ούτε η  νεαρή (2.500  ετών) γυναίκα με το δαχτυλίδι.

 

Μετά το μουσείο επισκεφτήκαμε το Πολύστυλο,  τον αρχαιολογικό χώρο των Αβδήρων,  όπου περιηγηθήκαμε στην πύλη του δυτικού τείχους, στις πλακόστρωτες εσωτερικές αυλές με το πηγάδι, το εργαστήρι κατασκευής πήλινων ειδωλίων,  ερείπια κατοικιών που φανερώνουν ότι η πόλη των Αβδήρων ήταν κτισμένη σύμφωνα με το ιπποδάμειο πολεοδομικό  σύστημα.

Επιστρέψαμε στο χωριό για  μια, τελευταία, βόλτα στο λαογραφικό μουσείο Αβδήρων,  ένα ωραίο πετρόκτιστο   κτήριο του 1860 που παλιά στέγαζε το δημοτικό σχολείο,  με ενδιαφέροντα εκθέματα από την αγροτική ζωή και την υφαντική τέχνη.

 Μας εντυπωσίασαν κι άλλα κτήρια του χωριού,  όπως ο ιστορικός ναός της Αγ. Παρασκευής, πετρόκτιστη τρίκλιτη βασιλική του 1845,  το διώροφο αρχοντικό του καπνέμπορου από την Κων/πολη Παμουκτσόγλου από τις αρχές του 18ου αι. (αριστερή κάτω φωτ.),  το αρχοντικό Κιζλαρίδη και κάτω στην πλατεία το πολιτιστικό κέντρο, ένα κτίσμα του 1730,   ο “Αντιλογίας Δόμος” που πήρε το όνομα από το έργο του Πρωταγόρα:Αντιλογίαι (δεξιά κάτω φωτ.).

Μετά από τόσο περπάτημα και πριν την επιστροφή μας στα Κιμμέρια, δικαιούμαστε, τουλάχιστον, έναν καφέ.   Τον απολαμβάνουμε επάνω στην πλακόστρωτη πλατεία, κάτω από τη θαλπωρή ενός ζεστού φθινοπωρινού ήλιου, σταθερού συμμάχου μας καθ’ όλη τη διάρκεια της μέρας.

Αποχαιρετούμε τα αρχαία και τα σύγχρονα Άβδηρα,  με  συναισθήματα χαράς και ικανοποίησης γιατί, όπως λέγαν οι γυναίκες μας,  είδαμε και μάθαμε πολλά για τον πολιτισμό εκείνης της εποχής,  τη συνέχεια του ελληνισμού, τα σύμβολα και τις συνήθειες που πέρασαν από την αρχαιότητα στη θρησκεία μας.

Επόμενη απόδρασή  μας,  η ανάβαση στον Καλέ,  την ακρόπολη των Κιμμερίων.

Καλό  κουράγιο!!!

Αγ. Βαρλαάμ

 

Αγ. Τριάδος

 

 

 

 

                 Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Γυναικών Κιμμερίων

Η ΖΩΟΔΟΧΟΣ ΠΗΓΗ

διοργανώνει εκδρομή στα Μετέωρα,  λίμνη Πλαστήρα, Τρίκαλα, για το Σαββατοκύριακο 3 και 4 Οκτωβρίου 2015.

Αναχώρηση: Σάββατο στις 5.00 π.μ.  από Κιμμέρια (είσοδο χωριού και γέφυρα), διανυκτέρευση στην Καλαμπάκα στο ξενοδοχείο REX  και επιστροφή στα Κιμμέρια το βράδυ της Κυριακής.

Τιμή συμμετοχής: 50  ευρώ ανά άτομο.

Για δηλώσεις συμμετοχής (το αργότερο έως τις 20 Σεπτεμβρίου) μπορείτε να επικοινωνείτε στα τηλέφωνα: 2541071702 και 6979304846  Ελ. Σεϊτανίδου και 2541027518 και 6983772227 Σμ. Ψαλτοπούλου.

—————————————————————————————————–

3 Οκτωβρίου 2015

Σάββατο μεσημέρι  στους πρόποδες των Μετεώρων,  πλησιάζοντας την Καλαμπάκα, κτισμένη στα πόδια των πέτρινων γιγάντων,  παρακολουθούμε έκθαμβοι την επιβλητικότητα και μεγαλοπρέπεια των βράχων του Θεού. Θαυμάζουμε τη δύναμη της δημιουργίας, το σπάνιο αυτό γεωλογικό φαινόμενο,  το πέτρινο σύμπλεγμα μεταξύ γης και ουρανού.

Ξεκινάμε, χωρίς στάση, την επίσκεψή μας στο βράχο της γυναικείας μονής Αγ. Στεφάνου (1η φωτ. κάτω) με το θαυμάσιο ξυλόγλυπτο τέμπλο (2η φωτ. τα βημόθυρα), τα σπάνια κειμήλια του σκευοφυλακίου της και την κάρα του Αγ. Χαραλάμπους.

Στη συνέχεια, ανηφορίζοντας από το γραφικό χωριό Καστράκι (3η φωτ.)  και ενώ έχουμε αφήσει πίσω το μικρό ναό της Παναγίας της Ζωοδόχου Πηγής ή της Παναγίας της Δούπιανης, η οποία αποτελούσε το Κυριακό της Σκήτης της Δούπιανης και υπήρξε η πρώτη μοναστική κοινότητα με στοιχειώδη οργάνωση,  φτάνουμε στα ριζά του βράχου του Αγ. Νικολάου του Αναπαυσά.   Περπατάμε στο μονοπάτι που τυλίγεται γύρω στο βράχο, φτάνουμε σ’ ένα μικρό πλάτωμα για μια ανάσα πριν ανέβουμε τα 85, σχεδόν κάθετα, πέτρινα σκαλοπάτια και φτάνουμε στην είσοδο της Μονής (6η φωτ.).     Άξιζε τον κόπο η ανάβαση. Τόσο για την πανοραμική θέα (3η, 4η και 5η φωτ.), κυρίως όμως για τις τοιχογραφίες του ναού (8η φωτ: ο Αδάμ ονοματίζει τα ζώα), έργο της μνημειακής ζωγραφικής του Κρητικού  ζωγράφου Θεοφάνη  Στρελίτζα του μοναχού, κατά το 1527 μ.Χ.     Στον τοίχο του νάρθηκα η εκπληκτική παράσταση της δευτέρας παρουσίας,  η Θεοτόκος ένθρονη βρεφοκρατούσα σε κόγχη του νάρθηκα, η Κοίμηση της Θεοτόκου, ο Χριστός Παντοκράτορας στον τρούλο, οι αρχάγγελοι Μιχαήλ και Γαβριήλ και τόσες άλλες τοιχογραφίες,   μετατρέπουν το θαυμασμό σε δέος,  γαληνεύουν την ψυχή σου,  δυναμώνουν την πίστη σου.

 Ευχαριστούμε τον π. Δημήτριο (τον τελευταίο παπαδάκο της εποχής, όπως υπογράφει) για την ωραία κουβέντα που είχαμε μαζί του και για το βιβλίο: “Ατενίζοντας τα μετέωρα από την Ιερά Μονή ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΑΝΑΠΑΥΣΑ”,  που μας δώρησε.

Για το τέλος αφήσαμε το δεύτερο (μετά το Μεγάλο Μετέωρο ή Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, 420μ.) ψηλότερο βράχο, ύψους 373 μ.  της Ι. Μ. Βαρλαάμ (πρώτη εικόνα, επάνω, με το δίχτυ και 7η, 9η και 10η φωτ.).  Η αγιογράφηση του κυρίως ναού αποδίδεται στο ζωγράφο του 16ου αιώνα Φράγγο Κατελάνο,  το τέμπλο είναι ξυλόγλυπτο και επιχρυσωμένο, με φυτικά και ζωϊκά μοτίβα.  Δυστυχώς δεν μπορέσαμε να δούμε (λόγω εργασιών στο σκευοφυλάκιο) τα πολύτιμα κειμήλια της Μονής, όπως: χειρόγραφους κώδικες,  περγαμηνό ευαγγέλιο του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Ζ΄ του Πορφυρογέννητου, μεταβυζαντινές εικόνες κ. α.

      

 

                     

 

 

              

Στα πόδια των πέτρινων γιγάντων, το στολίδι της περιοχής, η βυζαντινή βασιλική της Καλαμπάκας, κτισμένη στα ερείπια ναού του Απόλλωνα,  πάνω σε θεμέλια παλαιοχριστιανικής βασιλικής (5ος μ.Χ. αιώνας) της οποίας το περίγραμμα διατήρησε,  με εντυπωσιακό καμπαναριό  που ανταγωνίζεται τους βράχους, εντοιχισμένα αρχαία  μάρμαρα,  τμήμα ψηφιδωτού δαπέδου της παλαιοχριστιανικής βασιλικής,  μοναδικό στην Ελλάδα μαρμάρινο άμβωνα στο κέντρο του ναού,  χρυσόβουλο του Ανδρόνικου Γ΄του Παλαιολόγου (1336), τοιχογραφίες από 12ο – 16ο αιώνα, πολλές αγιογραφημένες το έτος 1573 από τον ιερέα Κυριαζή και τον Νεόφυτο, γιο του Κρητικού ζωγράφου Θεοφάνη.

Εκκλησιαστήκαμε σ’ αυτό το ζωντανό μουσείο, στο απόκοσμο αυτό τοπίο,  στη σκιά των βράχων, στην ευωδιά του μελισσοκεριού.  Ζηλέψαμε τους ευγενικούς και φιλικούς κατοίκους της πόλης,  που χαίρονται καθημερινά την απίστευτη αυτή ομορφιά.

 

   

 

Επισκεφτήκαμε την όμορφη πόλη των Τρικάλων – την αρχαία Τρίκκη,  το Φρούριο του Ιουστινιανού με το ρολόϊ, περπατήσαμε στα σοκάκια της παλιάς πόλης, στα Μανάβικα με την καταπληκτική τοιχογραφία (Τσιτσάνης, Βίρβος κλπ.),  στο Ληθαίο ποταμό,  εντυπωσιαστήκαμε από την ευγένεια και την άψογη οδηγητική συμπεριφορά των Τρικαλινών  και ξεναγηθήκαμε στο Κουρσούμ Τζαμί ή τέμενος του Οσμάν Σαχ, έργο του μεγάλου αρχιτέκτονα Μιμάρ Σινάν,  το οποίο φιλοξενούσε έκθεση αρχαίων ελληνικών εφευρέσεων και τεχνολογίας.

 

Κάναμε μια βόλτα στην πλατεία της Καλαμπάκας, όπου το βράδυ του Σαββάτου  το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας διοργάνωσε τη γιορτή και έκθεση μανιταριών.

  

 

 

 

 

 

 

 

Κυριακή μεσημέρι, στο δρόμο της επιστροφής, απολαύσαμε τη διαδρομή από Τρίκαλα προς τη λίμνη Πλαστήρα.  Ο “Μαύρος Καβαλάρης”  θα ήταν περήφανος για την ιδέα του σχετικά με την κατασκευή του φράγματος,  τόσο γιατί σώθηκε ο κάμπος από τις πλημμύρες,  αλλά και γιατί δημιουργήθηκε μια πανέμορφη λίμνη, ένας υδροβιότοπος, πόλος έλξης  επισκεπτών από όλη την Ελλάδα.